Geçmişle geleceğin arasında,
Sıkışıp kalmışım tam ortasında.
Bir yâr acısı, bir yaşam kavgası,
Orası da zor ustam, burası da.
Aklımda mazi var, sırtımda hayat,
Biri acımasız, diğeri inat.
Bilemez oldum ne yapacağımı,
Biliyorsan ustam, sen bana anlat.
✍️ Celal Özdemir
Ne dedim de küstün bana,Bilmem nedir kastın bana.Yetmedi mi cilvelerin?Kül oldum ben yana yana. Tombul yârim,Cumbul yârim,Bal yanağı,Sümbül yârim. Başında eşarp kırmızı,Dudağı ondan kırmızı.Mevlam özenip yaratmış,Sanırsın ki peri kızı. Tombul yârim,Cumbul yârim,Bal yanağı,Sümbül yârim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 710 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…
Kitaplar, defterler, çantan kolunda,Yürürdük seninle okul yolunda.Mazimiz daha dün gibi aklımda,Aklıma düştükçe ağlarım gülüm. Hatıra defterimde bir resmin var,Ben ona bakarım, o bana bakar.Yüreğim sıkışır, gözlerim dolar,Seni her geçenden sorarım gülüm. Rüzgâr gibi geçti seneler, aylar,Kim bilir şimdi yanında kimler var.Belki de boyunu geçti çocuklar,Her gün alev alev yanarım gülüm. ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu…
Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 460 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Hayat denen acı yüküDüşe kalka taşıyorum.Bu can bende değil sanki,Bedavadan yaşıyorum. Hayat bana hiç gülmedi,Ne ben sevdim ne o sevdi.Bir gün güler belki derken,Yol bitti, ömür tükendi. Hayat kibrit, ben bir çıra,Alev alev yaktı beni.Küllerimi ummanlaraSürükledi, yuttu beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 751 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Acıdır gurbetin ekmeği, suyu,Bizim oralara benzemez huyu.Dost sandığın arkandan kazar kuyu,Ben düştüm, bari sen düşme hemşehrim. Tanımaz seni hısımın, akraban,Öz kardeşin bile oluyor yaban.Sen de gelip olma gurbete kurban,Ben oldum, bari sen olma hemşehrim. Celal’ım gurbetten bıktım, usandım,Düşürdü ateşe, korunda yandım.Her yüzüme güleni dostum sandım,Ben yandım, bari sen yanma hemşehrim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…