Memlekette vardı, hatırla, itibarımız,
Akrabadan ileri idi komşularımız.
Burada çalınmaz oldu kapılarımız,
Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a?
Burada yere düşeni kaldırmıyorlar,
Düşenin önce cebine saldırıyorlar.
Akrabalar el olmuş, sormuyorlar,
Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a?
Kapatıp geldik evimizi, ocağımızı,
Celebe verdik davarımızı, malımızı.
Otlar kaplamış ekin tarlalarımızı,
Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a?
✍️ Celal Özdemir
Kirli dünya, kirli sokaklar,Gözlerimde yorgun bakışlar.Adalet susmuş, vicdan kayıp,Her köşede, her karanlıkta bir ayıp. Gözyaşı dökülür beton üstüne,Sevda, umut hepsi çöpe düşer yine.Rüşvet, hırs, kin kol gezer,Masum kalpler acı çeker birer birer. Ama bilirim, bir gün doğacakKirli dünya bir nebze arınacak.Yalnızca bekleyeceğiz sabırlaVe seveceğiz umutla, canla. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 72 Bu…
Sevgililer Gününde Herkes el ele gezerken,Güller, çiçekler alınırken,Ben yine seni düşündümSessizce bir köşede. Adını andım içimden,Bir ah çektim derinden.Belki bir gün anlarsınSeni nasıl sevdiğimi. Herkes mutluluk paylaşırBugün sevda gününde.Ben yine seni ararımSevgililer gününde… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.110 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Aynalar mı yalan söylüyor?Bilmem yoksa ben mi yaşlandım?Yıllarım su gibi akıyor,Bu kadar erken bitmez sandım. Davacıyım ben aynalardan,Saçımdaki kar beyazlardan.Biten baharlardan, yazlardan,Davacıyım kirvem, davacı. Yüze gülenleri dost sandım,Ben düşmanımı bilemedim.Oturduğum yeri post sandım,Diken koymuşlar, göremedim. Boynumu büken vefasızdan,Sırtımdan vuran insafsızdan,Zalimlerden, utanmazlardan,Davacıyım kirvem, davacı. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.661 Bu gönderiyi paylaş: Share…
İnsan suretinde yılanlara,Yüze gülüp sırttan vuranlara,Adamlıktan yoksun zamanlaraDüşürdüler işte bizi, yeğen! Menfaat için dost görünenlere,Her gün başka renge bürünenlere,Hak bilmeyip kul incitenlereKanıp da güvenme sakın, yeğen! Doğru sözden kaçan eğri dillere,Karanlıkta pusuda bekleyenlere,İnsanı insana kırdıran ellereAldanma, aklını kullan yeğen! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.595 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 973 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Kaderimle bir olup beni ağlattın,Yarama tuz bastın, her gün kanattın.Öldürmek mi yoksa senin bana kastın?Öleyim de sen ağla bundan sonra. Gelmem daha kapına, adını bile anmam.Çok canımı acıttın, artık dayanamam.Yüzümü yere eğdirdin, burada duramam.Gideyim de sen ağla bundan sonra. Senden böyle zalimliği hiç ummazdım,Seni sevmekle kendi mezarımı kazdım.Ben seni yüreğime sevgi ile yazdım,Sileyim de sen…