Ömür dikenli bir yolmuş,
Geze geze ben usandım.
Yaşamak kördüğüm olmuş,
Çöze çöze ben usandım.
Hayat kâğıt, ben bir kalem,
Yaza yaza ben usandım.
Beni bulmuş bunca elem,
Dize dize ben usandım.
Gülmek benim neyime?
Ağlamaktan ben usandım.
Yaşlar doldu gözlerime,
Çağlamaktan ben usandım.
✍️ Celal Özdemir
Ellerin sözüne kanıpBırakıp gitme sevdiğim.Beni ateşlerde yakıpMeçhule itme sevdiğim. Gidersen nasıl dururum?Kaldırmaz bunu gururum.İnanmazsan sevdiğimeÇeker kendimi vururum. Ben seni çok sevdim diyeİnan ki çekemediler.Ben seni sevmedim diyeSana yalan söylediler. Gitme, kal kurban olurum.Gitme, yoluna ölürüm.Allah korkusu olmasaÇeker kendimi vururum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 783 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Bir türkü dönüyor içimde çizik bir pikap gibi. Aynı yerinde takılı kalmış, aynı acıyı tekrar ediyor. “Gidemedim…” diyor türkü “kalamadım…” Ben de öyleyim. Ne tam gidebildim senden ne de kalabildim. Sivas’ın geceleri uzun, insanın içi daha uzun. Ve her şey bir türkünün yarım kalan yerinde asılı kalıyor. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 85…
Hani müstakil evlerimiz vardı,Pencerelerden çiçekler sarkardı.Akşam vakti otururken kapıda,Sokağımız hanımeli kokardı. Kağıt külahlarda çekirdeğimiz,Tahtadan tablalarda simidimiz.Taşlı sokağımızda gençliğimiz,Ve bir bir kayboldu ümitlerimiz. Niye büyüdük biz, bilmem ki niye?Hasret kaldık dostluğa ve sevgiye.Andıkça gözlerim oluyor çeşme,İmkânı olsa da dönsek geriye. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 288 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Biz seninle ayrılırkenYaz yağmurları yağıyordu.Cızırtılı kırk beşlik plaktaMine Koşan okuyordu. Bu yağmur seni bendenAlıp götüren yağmur.Aşkımızı sel gibiSilip süpüren yağmur. Ne zaman bu şarkı çalsa,Ne zaman yağmur yağsa,İşte o zaman ağlarım ben;Gizlice, sessizce, susa susa. Biz seninle ayrılırkenYaz yağmurları yağıyordu.Cızırtılı kırk beşlik plaktaMine Koşan okuyordu. “Her damlada ah ettim,Hayatımı kahrettim.Bu kadar yalnızım ki,Seni nasıl kaybettim?”…
Bir sevda treni durdu durakta,Götürdü bıraktı çıkmaz sokakta.Ne tren geri döndü ne o yar geldi,Bekledim yıllarca elim şakakta. Raylar pas tuttu o eski durakta,Bir umut sakladım yorgun yürekte.Belki bir gün döner diye o tren,Ömrüm geçti sessiz bir bekleyişte. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 867 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Biliyorum benim sevdam nafile,Mecnun edip düşürecek çöllere.Attım gururumu, serdim yerlere,Sevdim seni bile bile Ünzile. Varsın değmesin ellerin elime,Varsın bakmasın gözlerin gözüme.Bu garip sana meyil verdi diye,Yeter ki bana çok görme Ünzile. Değişmem seni bahçedeki güle,Lanet olsun aradaki engele.Bırak gizli kalsın, söyleme ele,Seviyorum, bana inan Ünzile. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.833 Bu gönderiyi…