Mutluluğun kenarından
Biraz da bana ver felek.
Usandım artık canımdan,
Biraz da bana gül felek.
Bir gurbette, bir sılada
Ömrüm geçti aralarda.
Çok bekledim kapılarda,
Biraz da bana gel felek.
Bir gün olsun güldürmedin,
Ben yaptıkça sen devirdin.
Zaten beni hiç sevmedin,
Biraz da beni sev felek.
✍️ Celal Özdemir
Ta Malazgirt’ten bu yana,Vatanla bayrak uğruna,Nice canlar şehit düştü,Yatıyor koyun koyuna. Alparslan da Atatürk deBu milletin yüreğinde.Ayırmaya kalksalar da,Sakın uyma sen onlara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 349 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Güneş battı, hüzün bastı,gün karardı, kuşlar sustu.Ben hiç böyle olmamıştım;içime bir ateş düştü. Beceremedik sevmeyi,huy ettik küsüp gitmeyi.Ne çok istiyorum bilsenseni son defa görmeyi. Bir gün yolum düşer isesessiz geçen o sokaktan,bil ki hâlâ izlerin varyüreğimin en derin katından. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 972 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Önce evler betonlaştı,sonra kalpler. Ardındansokağımızdaki çeşme kurudu,gözlerimizdeki neşe gibi. Çocuk sesleri azaldı,kapı önleri sessizleşti.Bir zamanlar gülüşlerle doluo eski mahalleyavaş yavaş sustu. Pek bir şey kalmadı eskilerden;bir sen,bir ben,birkaç yoldaş,birkaç yaren… Ve şimdibaşımızın üstünde dönendüzeni bozuk bir evren. Beton yükseldikçeinsan biraz daha küçüldü. Ve anladım ki;şehir büyüdükçeinsan yalnızlaşıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 704…
Olmasan da yanımdaErtelenmiş mutluluklarım,Örselenmiş duygularım,Sızlayan azgın yaralarım,Hiç bitmeyen acılarımVe asla unutamayacağımYaşadıklarım var benim… Yine de her şeye rağmenYaşlanmayan sevdalarım,Tükenmeyen umutlarım,Beklediğim baharlarım var benim… ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.507 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Şu daldaki kuş bile olamadık.Onlar yuva yapmış, biz yapamadık.Dinlemedik bir kez olsun birbirimizi;Ellere inandık, güvenip onlara kandık.Biraz çocuktuk, biraz da cahildik.Boşu boşuna küstük, darıldık.Sonunu düşünmeden ayrıldık. Keşke hiç ayrılmasaydık,Keşke böyle olmasaydık.El sözüne inanmasaydık,Belki de olmazdı bu ayrılık.Kırdık, kırıldık, yıkıldık.Keşke biz ayrılmasaydık. Bilmem şimdi ne yapıyorsun?Belki de evlendin, çok mutlusun.Bana demiştin ya “unutursun”;Hiç unutmadım, yemin olsun.Belki…
Uzak bir hastanenin odasında,yatıyorum hasta karyolasında.Gel ki son bir defa göreyim seni;belki de bu gece en son fasıla. Her gece adını anıyormuşum,ateşler içinde yanıyormuşum.Uyanınca annem söylüyor bana:ben uyurken bile ağlıyormuşum. Penceremde solgun bir ay ışığı,yastığımda hasretinin ağırlığı.Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,bil ki son sözüm yine sen olursun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 893…