BIRAKTIĞIN ESER
Kimi şair diyor, kimi serseri,
Ben bile tanımaz oldum kendimi.
Bir gün yolun düşerse buralara,
Gel de gör bıraktığın eserini…
✍️ Celal Özdemir
Kimi şair diyor, kimi serseri,
Ben bile tanımaz oldum kendimi.
Bir gün yolun düşerse buralara,
Gel de gör bıraktığın eserini…
✍️ Celal Özdemir
Son zil çalınca lisede,Seni beklerdim köşede.Konuştuğumuz o günlerKaybolup gitti mazide. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. Kalsa da her şey mazide,Sevgin hâlâ yüreğimde.Ben seni hep seveceğimDünya durdukça yerinde. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 809 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 288 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Birazdan gelir ölüm,Buraya kadar yolum.Yürek yorgun, ben yorgun,Hoşça kal yaban gülüm. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 922 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Şairler şiiriniGece vakti yazar.Geceleri yazar şairlerEn güzel şiirlerini.Saatler yaklaşırken geceye,Yavaş yavaş, azar azar.İşte o zaman eski yaralarAzar ha azar. Şiir yalnızlığı,Yalnızlıkta şairi sever.İşte o zamanYürekte ne varsaKelime kelime,Satır satırSıralayıp şiirleriDışa döker. Şairler şiiriniGece vakti yazar.Bitmek bilmez o gece,Geceler uzar ha uzar.Dile gelir mısralar,Şair yazar ha yazar. Çözülür dilinde bir bir heceler,Sıralanır kafiyeler, dizeler.Ağlatsa da bazen…
Kaderimle bir olup beni ağlattın,Yarama tuz bastın, her gün kanattın.Öldürmek mi yoksa senin bana kastın?Öleyim de sen ağla bundan sonra. Gelmem daha kapına, adını bile anmam.Çok canımı acıttın, artık dayanamam.Yüzümü yere eğdirdin, burada duramam.Gideyim de sen ağla bundan sonra. Senden böyle zalimliği hiç ummazdım,Seni sevmekle kendi mezarımı kazdım.Ben seni yüreğime sevgi ile yazdım,Sileyim de sen…
Eskidendostlarım vardı.Akrabalarımdan yakın,akrabalarım kardeşten yakın,kardeş isecanımdan yakındı. Şimdibir ben kaldım. Canım kardeşimden uzak,kardeşim akrabalarımdan uzak,akrabalarım dostlarımdan uzak…Dostlarım iseellerden uzak oldu. Ve şimdibir akşam vaktikendimle oturuyorum. Anlıyorum kiinsanı yalnız bırakanmesafeler değil… insanların değişmesidir. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 763 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…