Aşkın acı şarabınıSunan değil içen bilir.Acısını, azabınıAşka düşüp çeken bilir. Gülmedim doğdum doğalı,Her gün bir yerim yaralı.Dünyam viraneye döndüAşkından sarhoş olalı. Bu dünyanın dertleriniGören değil çeken bilir.Acıların meyvesiniDiken değil yiyen bilir. Gülmedim doğdum doğalı,Her gün bir yerim yaralı.Dünyam viraneye döndüAşkından sarhoş olalı. ✍️ Celal Özdemir

Ne yaşı belli olur ne zamanı,Ne hasadı bellidir ne harmanı.Haber vermez geleceği o anı,İşte böyle bir şey aşk dedikleri. Kapını çalınca yok ondan kaçış,Başlar yürekte şimşek gibi çakış.Bazen de içten anlamlı bir bakış,İşte böyle bir şey aşk dedikleri. ✍️ Celal Özdemir

Ben yıllardır arıyorum mutluluğu,Geçti mi buradan gördün mü arkadaş?Neden o gözlerin ağlamaklı oldu,Sen de benim gibi sevdin mi arkadaş? Ben her gün böyleyim viran köşelerde,Teselli aradım kırık şişelerde.Bilmiyorum kimim, bedenim nerede,Sen de benim gibi şaştın mı arkadaş? Çekemez oldum artık bunca kederi,Kader doğarken yapmış bana hileyi.Her gün bin ah çekerek onca çileyi,Sen de benim gibi…

Riyalardan, yalanlardan,Bıktım sahte sevdalardan.Gidersem ben buralardan,Diyar diyar ara beni. Sevilmeden, sevdasız kal,Köşelerde duldasız kal.Benim gibi yuvasız kal,Köşe bucak ara beni. Terk edilip vedasız kal,Sessiz kal, sedasız kal.Karanlıkta ışıksız kal,Mumlar yakıp ara beni. ✍️ Celal Özdemir

Bekliyorken ben baharı,Hazan gelmiş, anlamadım.Umutla beklerken seheri,Güneş batmış, anlamadım. Gelecek diye avunurken,Takvim bitmiş, anlamadım.Ben hayalini kurarken,Ellere gitmiş, anlamadım. Çileler bitecek derken,Ömür bitmiş, anlamadım.İlk galasını beklerken,Film bitmiş, anlamadım. ✍️ Celal Özdemir

Çok zaman oldu… Alıp götürmüştü seniBir Ankara treni.Yıllar geçse de hâlâBugün gibi kulaklarımdaO trenin acı sireni. AnlaşılanSen unutmuşsun,Belki de çok mutlusun… Bense hiç unutamadımNe o kara treni,Ne o acı sireni,Ne de o gözlerini… ✍️ Celal Özdemir

Yıllar önceYoluma çıkıp“Ankara’ya gitme!” demiştin. “Ankaralılar güzel olur,Bir Ankaralı bulursun,Beni unutursun…”İşte böyle demiştin.Hatırladın mı? Kimseleri sevmedim,Gittiğim gibi geri geldim.Şu kaderin ettiğine bak:Sen benden korkarkenAnkara’da sen evlendin… ✍️ Celal Özdemir

Haram, helal demiyorsun,Ne bulsan götürüyorsun.Yiyip yiyip doymuyorsun,Allah gözünü doyursun. Hep benim olsun diyorsun,Doymak nedir bilmiyorsun.Garipten çalıp yiyorsun,Allah gözünü doyursun. Ben haram yemem diyorsun,Bir de yalan söylüyorsun.Seni sen de biliyorsun,Allah gözünü doyursun. ✍️ Celal Özdemir

Allah’ın kuluna hor bakıyorsan,Helâli haramı bir tutuyorsan,Karnın az doyunca şaşırıyorsan;Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Ana baba hatırı sormuyorsan,Düşenleri tutup kaldırmıyorsan,Dört kitap ne diyor anlamıyorsan,Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Celal ayırmaz Alevi’yle Sünni,İkisinin de bir değil mi dini?Sök at artık içindeki o kini,Kardeşçe yaşamalı tüm insanlar… ✍️ Celal Özdemir

Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir