Bizim şarkımızı her duyduğunda,Maziye dalıp da kaybolduğunda,Başını yastığa her koyduğunda;Sen de benim gibi dalıyor musun? Akşamlar olup da gün bittiğinde,Mazimiz aklına her geldiğinde,Gecenin o hoyrat sessizliğinde;Sen de benim gibi özlüyor musun? Sabahlar olup her uyandığında,Yalnız kaldığını anladığında,Ateşler yüreğine vurduğunda;Sen de benim gibi yanıyor musun? Kapının beyhude çalınışında,Namussuz umudun kırılışında,İki elini koyup da başına;Sen de benim…
Şu kuşun da kanadındaymış yarası,Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.Onun da benim gibi yokmuş yuvası,Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor. Ne karaymış benim alnımın yazısı,Hâlimi görenler durup ağlıyor.Yapışmış yakama da gurbet belası,Anam sılada dizine vurup ağlıyor. Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,Köşelerde durup durup ağlıyor.Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,Tellerine vurup vurup ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir
Kime yaramı göstersem,Bir hançer de o çakıyor.Kimi yârim diye sevsem,Bir ateşte o yakıyor. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. Açmadı ömrümün gülü,Tomurcukken kuruttular.Ne diriyim ne de ölü,Bir kenarda unuttular. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. ✍️ Celal Özdemir
Yıllar sonra onu gördüm aniden,Dillerim tutuldu, konuşamadım.Eser kalmamış o güzelliğinden,Viraneye dönmüş, tanıyamadım. Suçlu gibi yüzüme bakıyordu,Boynunu büküp büküp ağlıyordu.Sanki affet diye yalvarıyordu,Yanına gidip de sarılamadım. Gelmedi yanıma, uzakta durdu,Belli ki hâlinden utanıyordu.Yüzüne baktıkça gözlerim doldu,Ağlamak istedim, ağlayamadım. ✍️ Celal Özdemir
Ben sana şiirler yazdım,Sen şiirlerimi ağlattın.Peşinden türküler yaktım,Sen türkülerimi ağlattın. Ben sana “seviyorum” dedim,Sen diyen dillerimi ağlattın.Yüzüne bakıp gülümsedim,Gülen o gözlerimi ağlattın. Ben senin için umut besledim,Sen benim umutlarımı ağlattın.Sever miydim seni bilseydim,Sen beni ömrümce ağlattın. ✍️ Celal Özdemir
Derdimi deşip de ağlatmayın beni,Coşarsa derelerim susturamazsınız.Kabuk tutuyor yaralarım yeni yeni,Kanarsa bir daha durduramazsınız. Yüreğime vurmuş azgın yaralarım,Doktor, tabip bulup sardıramazsınız.Ayrı düşmüş o vefasızla yollarım,Geliyor deseniz de kandıramazsınız. ✍️ Celal Özdemir
Ne olur sevgili… Yorgun yüreğimiincitmeden sev.Kabuklanmış yaralarımıkanatmadan sev. Ne olur sevgili… Vurgun yüreğimiörselemeden sev.Yorma gözlerimi,ıslatmadan sev. Ne olur sevgili… Beni ağlatmadan,canımı acıtmadansev. ✍️ Celal Özdemir
Senin için yazdığım şiirleriokusaydın o zaman ağlardın sen.Senin için yazdığım dizelerianlasaydın o zaman ağlardın sen. Peşinden söylediğim türküleribir duysaydın o zaman ağlardın sen.Ardından bıraktığın o külleriüfleseydin o zaman yanardın sen. Sensiz düştüğüm perişan hâlimebaksaydın o zaman utanırdın sen.Belki o an kapanıp dizlerime“beni affet” diye yalvarırdın sen. ✍️ Celal Özdemir
Kerem’in küllerine karıştım,Mecnun ile çöllerde dolaştım.Yusuf ile zindanda tanıştım;Onlar bile ağladı benim hâlime. Ferhat ile dağları deldim taş taş,Aradım seni gece gündüz, yavaş yavaş.Ne çöller bitti, ne dinmedi gözyaş;Yine de derman olmadı bu hâlime. Kader yazmış çileyi alın yazıma,Hasret düşmüş yüreğimin sızısına.Dost diye sarıldım kendi acıma;Eller bile ağladı benim hâlime. ✍️ Celal Özdemir
Ben ağladığımda senSadeceGözümden süzülen yaşları gördün.İçimde akan dereleri göremedin. Ben haykırdığımda senSadeceÇığlıklarımı duydun,İçimdeki feryatları duyamadın. Ben yandığımda senSadeceEllerimdeki sıcaklığı hissettin,Yüreğimdeki yangınları hissedemedin. Ben giderken senSadeceÜzüldüğümü sezdin,Ama o an öldüğümü bilemedin. Anladım ki sen beniSevmeyi bile beceremedin. ✍️ Celal Özdemir
Herkes birinin sırtında,Adam kalmamış dünyada.Samimi bir dostu buldum,O da yatıyor mezarda. Güvenecek kul mu kaldı?Tutunacak dal mı kaldı?Sağım yalan, solum yılan,Gidilecek yol mu kaldı? Haksız haklıyı eziyor,İnsan yaşamdan beziyor.Kime yaramı göstersem,Merhemi benden gizliyor. Güvenecek kul mu kaldı?Tutunacak dal mı kaldı?Sağım yalan, solum yılan,Gidilecek yol mu kaldı? ✍️ Celal Özdemir
Kimini efendiliğe,kimini de ona köle…Sen yaptın bunu böyle;adaletin batsın dünya. Kiminin ekmeği çöpten,kiminin taşıyor küpten.Bu nasıl bir kahpe düzen?Adaletin batsın dünya. Kimi oturur yalıda,kimi yaşıyor çadırda.Kimi de yatar sokakta;adaletin batsın dünya… ✍️ Celal Özdemir
Acıyı elbise yapıp giydirdiler,Şerbet diye zehir sunup içirdiler.Mutluluğu benden alıp kaçırdılar;Ömrümce ağladım, ben gülemez oldum. Bedenimi gurbete, ellere sürdüler,Fermanlar yazıp defterimi dürdüler.Garibim diye sevmeyi çok gördüler;Ben nazlı yardan haber alamaz oldum. ✍️ Celal Özdemir