Celal Özdemir Şaziment Akkuş ile Şiir Saati

Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 546 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Bizim mahallenin çocuklarıGöremedi hiç mutlu yarınları.Ya işkencelerde harcandılar,Ya dar ağaçlarında sallandılar,Ya da güneşsiz, nemli zindanlardaYıllarca tutsak kaldılar. Bizim mahallenin gençlerininKimi yurtsever, kimi vatanseverdi.Hepsi de gariban ailelerdendi.Fakat anlayamadılar olanları.Boşuna vuruşup, boşuna dövüştüler;Anlayamadılar birbirlerini. Hatırlarım bazen küçüktük…Aynı topun peşinden koşup,Anamızın yağ sürüp verdiği,Üstü şeker serpilmiş ekmeğiSırayla ısırıp beraber bölüşürdük…Ta ki mahalleye gelinceye kadar puştluk. Sonra darbeciler geldi.Kimi…

Kurşun sıksan acımazdı,Hançer soksan kanamazdı.Senin bir çift sözün var ya;Yüreğimden yaraladı! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 692 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Sevda mı, aşk mı?Adını koyamıyorum.Dilimin ucuna geliyor,Susuyorum, konuşamıyorum.Şaşırdım be güzelim,Karışığım, çok karışık…!Belki de seviyorum. Budur desem de,Adını koysam da,Sevda mıdır, aşk mıdırAnlasam da,Sonu yok biliyorum.Sen seninle kal be güzelim,Ben benle gidiyorum.Ama yine deSeviyorum… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 849 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…

Nereye baksam cehalet,nereye baksam felaket.Sanki kızılca kıyamet,Allah’ım bize yardım et. Ne sevgi kalmış ne saygı,haksız olan olmuş haklı.Dünüm kaygı, günüm kaygı,Allah’ım bize yardım et. Kul kulun hakkını yerken,adalet susmuş derinden.Bir umut bekler her yürek:Allah’ım bize yardım et. İnsanlara olmuş bir hâl,harama yenildi helâl.Yalvarıyor sana Celal,Allah’ım bize yardım et. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…

Bizi tüp kuyruğundanTüpcü Fikret kurtardı.Sen bilmezsin bunları;Ne günlerimiz vardı… Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? Sanki doktor mu vardı?Doktorlar hep baytardı.Hastane vardı amaDedemiz rehin kaldı. Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 826 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…