Bugün şöyle bir baktım ölenlere;
mezar derinliği aynı seviye.
Yaşarken çıksan da en zirvelere,
sonunda ineceksin aynı yere…
Kimi saraylarda ömrünü sürmüş,
kimi yoksullukla hayatı dürmüş.
Ne altını kalmış ne de serveti;
toprak hepsini birer birer örtmüş.
Boşa büyütme kibri, gururunu;
dünya dediğin birkaç günlük durak.
İnsan dediğin gönül kazanmalı,
gerisi hep gelip geçici merak.
✍️ Celal Özdemir
Bu şiiri sana yazdım,Kimse okumasa da olur.Gece anlar, sigara anlar,Bir de suskunluğum… Adını koymadım dizelere,Korktum kirlenir diye.“Sen kal” dedim içimde,Şiir olurken bile gitmedin. Bu şiiri sana yazdım,Yarım kalmış cümlelerle,“Keşke”nin yükünü taşıyanYorgun kelimelerle… Bir gün okursan bil kiBen çoktan susmuş olurum,Ama bu şiir hâlâSeni bekliyor olur. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 164 Bu gönderiyi…
Tam ortasındayken hazanın,Zamanı mıydı şimdiBu kasırganın, bu tufanın? Tövbe etmişken ben aşka;Bir anda belirdi karşımdaMelek yüzlü, şirin sözlüSen, yeşil gözlü kadın. Belki bana güceneceksin,Belki hiddetleneceksin. Belki de“Deli bu adam” diyeceksin. Eğer seni sevmekle suç işlediysem,Bil ki bu suçun azmettiricisiYeşil gözlerin…Ve sensin. Ah gözleri yeşilim,Ah kanatsız meleğim…Nereden çıktın şimdi karşıma? Taşıyabilir mi bilmemBundan sonra bu yüküYorgun…
Rızkımı istedim alın terimden,Biraz da mutluluk kendi hissemden.Hem yârimden ettin hem de yerimden. Söyle hayat, söyle…Çok şey mi istedim sanki ben senden? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 715 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bugün bir dosttan haberini aldım,yüreğim sıkıştı, öylece kaldım.O anlattıkça ben maziye daldım;geçmişi andıkça ağladım bugün. Duydum bir başkasıyla evlenmişsin,kızına benim adımı vermişsin.“Onu hâlâ seviyorum.” demişsin;duyunca hıçkırıp ağladım bugün. Sen de inattın, ben de senden inat,birbirimizde arardık kabahat.Gelinin olmadım, sen bana damat;pişmanlık duyup da ağladım bugün. Duydum bir başkasıyla evlenmişsin,kızına benim adımı vermişsin.“Onu hâlâ seviyorum.” demişsin;duyunca…
İlk aşklar bulaşıcıdır,Sarar bütün vücudunu.Çekip çekip durursun daBulamazsın ucunu. Bir bakışla başlar önce,Sonra düşer içine kor.Ne yapsan da söndüremezsin,Yıllar geçer yine zor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 785 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…