Celal Özdemir Seyhan Güler Düet (Kanal 60)
Celal Özdemir Seyhan Güler Düet (Kanal 60)
Celal Özdemir Seyhan Güler Düet (Kanal 60)
Ne selam yolladın ne kendin geldin,Dönerim demiştin, gittin dönmedin.Böyle yapmazdın sen candan sevseydin,Bu bayramda yüreğimi yaktın yâr. Herkes toplanmış bayram yapıyorlar,Âşıklar gezip bayramlaşıyorlar.Nispet gibi hep seni soruyorlar,Bu bayramda ciğerimi yaktın yâr. İki el arası koydun başımı,Akıttın gözümden her gün yaşımı.Gel artık, kurban et, diktir taşımı,Bu bayramda umudumu yıktın yâr… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Yolun üstünde bir çalı,Dökülmüş yaprağı dalı.Arar isen sen Celal’ı,O çalı benim sevdiğim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 458 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Susup susup bakma öyle,Ne olur bir şeyler söyle.Seviyorum dedim diyeGücenilir mi meçhule? Misafir ol, gir kalbime,Otur en güzel yerine.Ağırlarım senelerce,Ne olur gitme meçhule… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.958 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yürürken küt saçlarını savuran,Bakışıyla yüreğimi dağlayan,Giderken “Dur, gitme!” diye ağlayan,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Korkma sakın kuru bir merhabamdan,Korkma benim içime ağlamamdan,Korkma benim kabuk tutmuş yaramdan.Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Bu aşkın üstünden seneler geçti,Çocuklar bile boyumuzu aştı,Ömür geldi geçti, saça ak düştü,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…
Yıllar oldu görmüyorum,Nerededir bilmiyorum.Belki bir gün döner diye,Pencerede bekliyorum. Biliyorum gelmeyecek,Ne hâlde olduğumu görmeyecek.Penceremin kenarındaÖlsem bile bilmeyecek. Bazen bir ses duyuyorum,Geri döndü sanıyorum.Yıkılıyor hayallerim,İçin için ağlıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 783 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp