Çıktım bir dağın başına,
Başımı koydum taşına.
Anlattım cümle derdimi
Dağın kurduna kuşuna.
Kurt ağladı, kuş ağladı,
Dağ bile dayanamadı.
Sitemimi, feryadımı
Dost sandığım puşt duymadı.
Dünya zalimler dünyası,
Sofrası çakal sofrası.
Kullara cefa edenin
Ahrette gelir sırası.
Kurt ağladı, kuş ağladı,
Dağ bile dayanamadı.
Sitemimi, feryadımı
Dost sandığım puşt duymadı.
✍️ Celal Özdemir
Ömrümdeki son yaprakDüşüp olsa da toprak,Sana olan sevdamıBil ki tarih yazacak. Ne Kerem ne de MecnunOlmadı böyle meftun.Unuttun mu yâr beni?Gelmez oldu mektubun. Seni böyle kim sever,Var mı böyle bir tutku?Yüreğimdeki hançerKanadıkça pas tuttu. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.002Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Ay gidince bir ben bir de yakamoz O da benim gibi yalnız ve mutsuz Böyle olmasaydı keşke sonumuz Sen yüreğime çok yakışıyordun Keşke zaman dursa geriye dönsen Kalkıp uzaklardan ben geldim desen Umrumda değil hiçbir şey hiç kimsen Sen yüreğime çok yakışıyordun Ay gidince bir ben bir de yakamoz Yüreğim yaralı gözüm uykusuz Kim bilir…
Sanma evrende güneşsin,Sanma ki dünyada teksin.Senden nice güzeller var,Artık umrumda değilsin… İster dilin af dilesin,İster gözünden yaş gelsin,İster feryadın dağ delsin,Umrumda bile değilsin. Çok naz ettin, usandırdın,Yalanlarınla kandırdın.Uyuyordum, uyandırdın;Umrumda bile değilsin… Eski çamlar bardak oldu,Yaprakları toprak oldu.Gönül yeni bir aşk buldu,Umrumda bile değilsin… Ele yalan söylemişsin,“Hâlâ peşimde.” demişsin.Kız, sen kafayı yemişsin,Umrumda bile değilsin. O dediğin…
Kimi malını sayamaz,Yiyip içip karnı doymaz.Bu adaletsiz dünyadaKimi de ekmek bulamaz. Kiminde var lüks araba,Emrinde dadı, maraba.Mahkûm etmişler, kardeşim,Fakiri delik çoraba. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 814Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir gün bulut olup başında gezsem,Bir gün yağmur olup tenine düşsem,Bir gün rüzgâr olup saçında essem,Bu özlem, bu hasret biter mi bilmem? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.852Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……