BEKLEYİŞ
Yüreğimde ne varsa,
Hepsini verdim sana.
Bir damla bile olsa
Kalmadı başkasına.
Ben seni candan sevdim,
Koca bir ömür verdim.
Her cemre düşüşünde
Bu sene gelir dedim.
✍️ Celal Özdemir
Yüreğimde ne varsa,
Hepsini verdim sana.
Bir damla bile olsa
Kalmadı başkasına.
Ben seni candan sevdim,
Koca bir ömür verdim.
Her cemre düşüşünde
Bu sene gelir dedim.
✍️ Celal Özdemir
Saçlarını okşamayaKıyıp da gitmezdi elim.Ürkek, mahzun bakışınaDayanamazdı yüreğim. Ne yapsam, neler etsem deDolmadı hiç senin yerin.Bir bilsen nasıl özledimCanım, çocukluk sevgilim. Sanma ki seni unuttum,Döner diye dilek tuttum.Gece hayalinle yattım,Benim çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.034 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Benim çığlıklarımhep yüreğimde yankılanır.Siz o yüzden duyamazsınız. Benim gözyaşlarımhep içime akar.Siz o yüzden göremezsiniz. Benim isyanlarımhep kendi kendimedir.Siz beni o yüzden anlayamazsınız. Çünkü ben sustukçasiz beni güçlü sanırsınız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 898 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Göçünü yükleyen buralardan gitmiş,Kimi evini satmış, kimi terk etmiş.Tarlalarında yaban otları bitmiş,Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? Açardı dağlarda çiğdemler, nevruzlar,Bahçelerinde sıra sıra cevizler.O günleri andıkça yüreğim sızlar,Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? Nerede şimdi o çağlayan dereler,Nerede çobanın güttüğü sürüler?Kimler gelip geçti buradan, ah kimler…Böyle miydi eskiden köyümüz bizim? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…
Büyük olur benim sevdam,Bazı yürek sığdıramaz.Ağır olur aşkla kavgam,Zayıf yürek kaldıramaz… Seviyordum, inanmadın,Ağlıyordum, aldırmadın.Taştan katı yüreğineSen beni sığdıramadın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.991 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Taş üstünde kalmadı taş,Yerle yeksan oldu Maraş.Canlar enkazın altında,Bu nasıl bir acı gardaş? Diyarbakır, Adıyaman,Oranın da hâli yaman.Soğuk bir dert, deprem bir dert,Gel de bu acıya dayan. Elazığ’dan Malatya’yaÇöktü evler sıra sıra.Nice insanlar can verdi,Evleri döndü mezara. Yavru Hatay viran olmuş,Gülleri sararmış solmuş.Kimi enkazın altında,Kimi de yasa boğulmuş. Antep, Kilis kan ağlıyor,Feryadı yürek dağlıyor.Çökmüş mezara…
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…