Sevseydi çoktan gelirdi,
Ya da bir haber verdirdi.
Ömrüm kaç sene devirdi,
Görmedin mi deli gönül…
Dalında kurudu güller,
Tükendi bütün ümitler.
“Gelmez artık o.” dediler,
Duymadın mı deli gönül…
Ben çektim tüm acıları,
Ziyan olan o yılları.
Saçıma düşen akları
Saymadın mı deli gönül…
✍️ Celal Özdemir
Mecbur muydun bırakmaya elimi,mecbur muydun bozmaya yeminini?Dur, son defa tutayım ellerini;daha sen gitmeden özledim seni. Daha kapıdan çıkmadan gittin sen,gözlerimde kaldı son bakışların.Bir vedayı çok gördün ya bana,içimde sustu bütün yakarışlarım. Şimdi sensiz kalan bu yollarımdaher adımda adını anar oldum.Sen bir anı gibi geçip gittin deben o günde kalıp yarım oldum. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Kerem’in küllerine karıştım,Mecnun ile çöllerde dolaştım.Yusuf ile zindanda tanıştım;Onlar bile ağladı benim hâlime. Ferhat ile dağları deldim taş taş,Aradım seni gece gündüz, yavaş yavaş.Ne çöller bitti, ne dinmedi gözyaş;Yine de derman olmadı bu hâlime. Kader yazmış çileyi alın yazıma,Hasret düşmüş yüreğimin sızısına.Dost diye sarıldım kendi acıma;Eller bile ağladı benim hâlime. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Düştüm bir sevdanın peşine,Ömür geçti boşu boşuna.Sebebin de gelsin başına,Yanıp durdum boşu boşuna. Ne bağımda gülüm kaldı,Ne sazımda telim kaldı.Tatmadığım ölüm kaldı,Bitip gittim boşu boşuna. Ne kendi geldi ne haberi,Ondan aldım bunca dertleri.Saymadan geçen seneleri,Geçip gitti boşu boşuna. Ne gidecek yolum kaldı,Ne tutacak dalım kaldı.Bahar bitti, güzüm kaldı,Bitip gittim boşu boşuna. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Son bir defa görmek için ben seni,Demek onca yıl boşa beklemişim.O kızdan eser yok, şaşırttın beni,Ben seni değil o kızı sevmişim… Sen değilsin yıllardır beklediğim,Olamazsın sen çocukluk sevgilim.Sen eski sen değilsin, ne diyeyim?Anladım ki ben o kızı sevmişim. Ben seni asla unutmam demiştin,Ağlayıp bana yeminler etmiştin.Şimdi soruyorum, nasıl değiştin?Ben seni değil o kızı sevmişim. Ne…
Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…
Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 936 Bu gönderiyi paylaş: Share on…