BENİM İŞTE
Ay giderken parlayan o yakamoz,
Arkasında yaralı bir orkinos…
Ve daldaki çığlık atan ispinoz,
Onların hepsi birden benim işte…
✍️ Celal Özdemir
Ay giderken parlayan o yakamoz,
Arkasında yaralı bir orkinos…
Ve daldaki çığlık atan ispinoz,
Onların hepsi birden benim işte…
✍️ Celal Özdemir
Kıble olsan dönmem sana,Cennet olsan gelmem sana.Sensizlik cehennem olsa,Çekerim ben yana yana. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.510 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Unutursun bir gün dediler,Gelip hep teselli verdiler.Demek sevmeyi bilmediler,İlk sevgiler unutulmazmış. Sevda sökülüp atılmazmış,Gerçek sevgi unutulmazmış.Aşk yüreği yaralayıncaCümle tabipler saramazmış. Dünyayı koysalar önüne,Evlensen de bir huri ile,Çoluk çocuk büyüse bileİlk sevgiler unutulmazmış. Sevda sökülüp atılmazmış,Gerçek sevgi unutulmazmış.Aşk yüreği yaralayıncaCümle tabipler saramazmış. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.877 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Küçüktüm,dünya büyük sanırdım. İnsanlar iyi,sözler doğru,dostluklar ömürlük sanırdım. Meğer dünyasandığım kadar büyük değilmiş; İnsanların kalbibenim çocukluğumdandaha küçükmüş. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 779 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Kime yaramı göstersem,Bir hançer de o çakıyor.Kimi yârim diye sevsem,Bir ateşte o yakıyor. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. Açmadı ömrümün gülü,Tomurcukken kuruttular.Ne diriyim ne de ölü,Bir kenarda unuttular. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.031 Bu gönderiyi paylaş: Share…
Ah bir geri gelse o eski günler,Neler neler vermezdim ki ben neler.Alıp canımı başımla beraberEski günlerimi geri verseler… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.758 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Aynı toprağa basar ayaklarımız,Aynı göğe kaldırırız başımızı,Ama aramıza duvar örenler var;Tuğlası korku, harcı çıkar hesabı. Birini dinden böler,Birini dilden,Birini memleketinden,Birini renginden… Oysa çocuk ağlarkenAna dili olmaz gözyaşının. Sofrada ekmek bölüşülür,Ama kalpler bölünür önce.Çünkü bazıları bilir:Birleşen halktan korkulur. Kardeşlikten söz eder meydanlarda,Sonra gizlice sınır çizerler.Aynı mahallede yaşayanları bileSelamsız komşu ederler. Bilmezler;İnsanı ayıran her sözBir gün sahibini…