Bir bavulum, bir ceketim,
Gurbette ömür tükettim.
Hem atamı hem sılamı
Senin yüzünden terk ettim.
Gün gün artıyor acılar,
Yıkılıyor hep umutlar.
Şu zavallı garip ömrüm
Belki yarına zor çıkar.
Gönlümde sevda yarası,
Yüreğe vurur acısı.
Dilerim ki ben Mevla’dan
Sana da gelsin sırası.
Gün gün artıyor acılar,
Yıkılıyor hep umutlar.
Şu zavallı garip ömrüm
Belki yarına zor çıkar.
✍️ Celal Özdemir
Yüreğimin içi bir yangın yeri,Fırat’ı bağlasan sönmez dediler.Küstürdüm o yâri, gelmiyor geri,Giden gitti gayrı, dönmez dediler. Doğdum doğalı gülmedi bu yüzüm,Senin çektiklerin kader dediler.Dertlerime bulamadım bir çözüm,Nereye gitsen, seninle gider dediler. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.932 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
Ömre bedel gülüşünden,duruşundan, süzülüşünden,hüzünlü mahmur bakışındanbana biraz borç verir misin? Neden sustun?Her şey rol mü yoksa?Sen de mi için ağlıyor,etrafa gülerken? Anladım…Sen de benim gibisin. Gülüşün başkalarına,hüznün kendine ait. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 832 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Seninle geçen günleri,Çağırsam geri gelir mi?Kor bağlamış yüreğimiSöndürüp serinletir mi? Geçti gitti zalim yıllar,Ne sen varsın ne haber var.Bir yokluğun ağlatıyor,Bir de namussuz akşamlar. Bir bilsen nasıl özledimSeninle geçen günleri.Ah tekrar geriye gelse,Neler vermezdim neleri. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.799 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Bu gece de saatlerYalnızlığa ayarlı.Tüm şarkılar, türkülerBugün başka efkârlı. Bu gecede saatlerYalnızlığa ayarlı.Avaz avaz bağırsamO vefasız duyar mı? Yelkovanı akrebiYerinden oynamıyor.İçim çığlık çığlığa,Kimse beni duymuyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 730 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sivas’a yine şiir yazdım bugün,rüzgârın taşıdığı eski bir türkü gibi…Her dizesi biraz gurbet,her kelimesi biraz memleket koktu. Taşına yazdım, toprağına yazdım,soğuğunu bile sevdiğimi anlattım.Çünkü bazı şehirlerinsanın içini üşütmez,içindekini hatırlatır. Sokaklarından geçerkenadımlarım değil, hatıralarım yankılandı.Bir çocukluğun sesi vardı orada,bir de yarım kalmış cümlelerin. Sivas’a şiir yazmak,biraz kendine dönmektir aslında.İnsan nereden kırıldıysaorada başlar en içten dizeler. Ben…
Hayat denen acı yüküDüşe kalka taşıyorum.Bu can bende değil sanki,Bedavadan yaşıyorum. Hayat bana hiç gülmedi,Ne ben sevdim ne o sevdi.Bir gün güler belki derken,Yol bitti, ömür tükendi. Hayat kibrit, ben bir çıra,Alev alev yaktı beni.Küllerimi ummanlaraSürükledi, yuttu beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 817 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…