HALİM’İN HANI

 

Yolumun üstünde Halim’in hanı,
Sivas’ta bıraktım nazlı cananı.
Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı,
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,
Çürüttün beni de çürüyesin sen.

Sivas yollarında kaldı gözlerim,
Kızılırmak gibi çağlar sözlerim.
Gurbet elde tükendi dizlerim,
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,
Erittin beni de eriyesin sen.

Kara tren düdük çalar gecede,
Dumanı yükselir gurbet ilçede.
Bir yar bıraktım ben Sivas içinde,
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,
Tükettin beni de tükenesin sen.

Gurbete gidenler geri gelmezmiş,
Yardan ayrılanın yüzü gülmezmiş.
Garibin derdini kimse bilmezmiş,
Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen.
Erittin beni de eriyesin sen.

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • SEVGİ DEYİN

    Bakamazdı ama görürdü Veysel,Yüreğinden akardı sevgi sel sel.Tezenesiyle dokunduğu her telBirlik derdi, can derdi, insan derdi. “Gelin tanış olalım” derdi Yunus,El ele verince yaşar bir ulus.Gitsin üstümüzden artık kara pus,Kardeş deyin, can deyin, sevgi deyin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.910 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…

  • HANÇER OLDUN

    Hançer oldun saplandın yüreğime,Çekip çıkaramadım senelerce.Sevdana düştüğüm o günden beriNe gündüzüm gündüz, ne gecem gece. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 235 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • O ZAMAN

    Senin için yazdığım şiirleriokusaydın o zaman ağlardın sen.Senin için yazdığım dizelerianlasaydın o zaman ağlardın sen. Peşinden söylediğim türküleribir duysaydın o zaman ağlardın sen.Ardından bıraktığın o külleriüfleseydin o zaman yanardın sen. Sensiz düştüğüm perişan hâlimebaksaydın o zaman utanırdın sen.Belki o an kapanıp dizlerime“beni affet” diye yalvarırdın sen. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.134 Bu…

  • AĞLIYOR MUSUN

    Bizim şarkımızı her duyduğunda,Maziye dalıp da kaybolduğunda,Başını yastığa her koyduğunda;Sen de benim gibi dalıyor musun? Akşamlar olup da gün bittiğinde,Mazimiz aklına her geldiğinde,Gecenin o hoyrat sessizliğinde;Sen de benim gibi özlüyor musun? Sabahlar olup her uyandığında,Yalnız kaldığını anladığında,Ateşler yüreğine vurduğunda;Sen de benim gibi yanıyor musun? Kapının beyhude çalınışında,Namussuz umudun kırılışında,İki elini koyup da başına;Sen de benim…

  • YANARKEN AĞAÇLAR

    Yanarken ağaçlarçatırdayarak bağırıyorlardı. Doğarken beşiğimiz,doyarken kaşığımız,kapımız, eşiğimiz olangüzelim ağaçlar… Tavşanlar, sincaplar,yılanlar, böcekler,kuşlar, kelebekler,ceylanlar, geyikleralev alev yanıyorlardı. Siyaha dönüşürken yeşillikleralevlere doğru uçuyordu keklikler.Belli ki eşini ya da yavrusunu arıyorlardı.Ateşte yanmayanlar nereden bilsinler? Ateş düştüğü yeri yakıyor…Kimi ağaçlar için kendisi de yanıyor,kimi umarsızca gülüp oynuyor.Yanan sadece canlılar değil ki;bir ülkenin geleceği yanıyor… Bir gün küle döner bu…

  • YEL VURDU

    Yel vurdu dalıma, yaprağıma,Sel vurdu bahçeme, toprağıma.Ateş düştü yüreğime, bağrıma,Acılar içinde kaldım Allah’ım. Dost dediklerim vurdu sırtımdan,Canım dediğim ayırdı canımdan.Korkar oldum artık yarınımdan,Yılanlar içinde kaldım Allah’ım. Çıkarı olmayan selam vermiyor,Darda kalmadan kimse gelmiyor.İşi bitince Celal’ı gözü görmüyor,Zalimler içinde kaldım Allah’ım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 803 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…