Ne talihimiz güldü ne şansımız,
Ağlayarak ayrıldık biz ikimiz.
Yoktu tutunacak hiçbir dalımız,
Devrilip iki yana yıkıldık biz.
Dolu vurdu yeşil yaprağımıza,
Hazan gelmeden döküldük ikimiz.
Nazar mı değdi yoksa aşkımıza,
Bir bütündük, ortadan bölündük biz.
Hayat hem seni hem beni ağlattı,
Diyar diyar savrulduk biz ikimiz.
Daha ölmeden cehenneme attı,
Kor ateşlerle yanıp kavrulduk biz.
✍️ Celal Özdemir
Rüzgâr, sen benim yerime Dokun yâr’in ellerine. Kokusundan alıp getir, Derman olsun dertlerime. Sanmasın onu unuttum, İçimde hasret büyüttüm. Bir gün çıkıp gelir diye Her gün kendimi avuttum. Rüzgâr, sen benim yerime Tara yâr’in saçlarını. Benim için ağlar ise Sil gözünün yaşlarını. Sanmasın onu unuttum, İçimde hasret büyüttüm. Bir gün çıkıp gelir diye Her gün…
Pendik Sivaslılar Festivali Bu sayfanın ziyaret sayısı: 103 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bazen bir kelimebir ömür taşır içinde. Bazen bir dizesuskun bir kalbin sesi olur. Ben Celal Özdemir. Aşkı yazdım, ayrılığı da…Haksızlığa kızdım,memlekete kırıldım,insana yine de umut bağladım. Bu sayfada okuduklarınbir masanın başında değil,hayatın tam ortasında yazıldı. Kimi bir parkın köşesinde,kimi gecenin en sessiz yerinde,kimi içime sığmayıp taştığında… Şiirler var burada. Arabesk biraz,isyan biraz,hüzün çok. Süslenmiş cümleler…
Şu kuşun da kanadındaymış yarası,Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.Onun da benim gibi yokmuş yuvası,Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor. Ne karaymış benim alnımın yazısı,Hâlimi görenler durup ağlıyor.Yapışmış yakama da gurbet belası,Anam sılada dizine vurup ağlıyor. Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,Köşelerde durup durup ağlıyor.Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,Tellerine vurup vurup ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu…
Dağların en yücelerine çıksam,Bağırıp, söyleyip orada ağlasam.Kızılırmak gibi akıp çağlasam,Biraz olsun acım diner mi bilmem? Derdimi kimseye diyemiyorum,Gülmek istesem de gülemiyorum.Kaderim kötüymüş, silemiyorum.Felek bir gün duyup siler mi bilmem? Değmeyin Celal’a, zaten yaralı,Gülmemiş dünyada bahtı karalı.Kader bir gün şaşırıp da yolları,Gariplere bir gün güler mi bilmem? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 869 Bu…
Kardeşler Dağı kar, buz tutuyor mu?Kızılırmak yine baharda coşuyor mu?Bülbüller güllerde ötüşüyor mu?Ne çok özledim ben seni Sivas’ım. Atölyenin borusu çalıyor mu?İşçiler işlerine koşuyor mu?Merdinliler dönerek uçuyor mu?Gözümde tütüyorsun sen Sivas’ım. Cıbıllar Parkı orada duruyor mu?Bekçisi çocukları kovalıyor mu?Kale’de türküler çalınıyor mu?Seni unutmadım gülüm Sivas’ım. Deli Saffet, Emine yaşıyor mu?Çocuklar onları kızdırıyor mu?Alibaba’ya kadar taşlıyor…