İlk aşkım, ilk heyecanım,
Kalbimde çarpan en deli zamanım.
Bir bakışınla değişti mevsimler,
Adını fısıldadı rüzgârım.
Çocuktum belki, acemi, ürkek,
Ellerin değse yanardı yürek.
Gülüşün bir bahar sabahı,
Gözlerin en derin mavi gök.
Ne kadar geçse de aradan yıllar,
İlk sevda unutulmaz, saklı kalır anılar.
Bir kalpte bir isim vardır ya hep,
İşte sen… o ilk yazılan satırlar.
✍️ Celal Özdemir
Bir su doldur içeyim,Kepeneğin suyundan.Sivaslı vaz mı geçerGüzel sevme huyundan? İstasyon Caddesi’ndeYârim gezer salınır.Öpsem gül yanağından,Bana küser, alınır. Kepeneğin suyunaTesti bıraktım dolsun.Yârin selvi boyunaSivaslı kurban olsun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 872 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Çok çektim ey hayat senden,Söyle ne istersin benden?Almadık neyim bıraktınBu ruhumdan, bedenimden. Canımı acıtıyorsun,Hiç bana acımıyorsun.Ben ne yaptım ki sana?Yıllardır ağlatıyorsun. Ey hayat, duysan sesimi,Çektiklerim yetmedi mi?Mutluluğun kenarındanVer artık benim hissemi. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 824 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
Sararmış bir resim buldum çekmecenin dibinde,Gülüşün kalmış içinde, ben kalmamışım sende.Zaman buruşturmuş bizi, köşeleri yırtık,Bakınca anladım… en çok hatıralar kırık. Bir arka yüzü var yazısız, suskun ve yarım,Ne sen beni sorarsın, ne ben sana varım.Gençliğim bakıyor gözlerimden bana,Bir “keşke” asılı kalmış o eski zamana. Resmi yerine koydum, kalbim titredi bir an,Bazı aşklar saklanır…Sararsa da silinmez…
Yürürken küt saçlarını savuran,Bakışıyla yüreğimi dağlayan,Giderken “Dur, gitme!” diye ağlayan,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Korkma sakın kuru bir merhabamdan,Korkma benim içime ağlamamdan,Korkma benim kabuk tutmuş yaramdan.Ben seni değil, o kızı sevmiştim. Bu aşkın üstünden seneler geçti,Çocuklar bile boyumuzu aştı,Ömür geldi geçti, saça ak düştü,Ben seni değil, o kızı sevmiştim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Madımak’ta yandık,Başbağlar’da kurşunlandık.Siz bizikendiniz gibi sandınız amaaramızda bir fark vardı: Biz insandık. Aynı toprağın çocuklarıydık,aynı göğe kaldırdık başımızı.Ama birileriateşi, kurşunu ve nefretibize miras bıraktı. Yine de bilsin herkes:Biz kin büyütmedik yüreğimizde,çünkü kanla yazılan her acının üstündebir tek şey kalır sonunda: İnsan olmak. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 719 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Saçımda beyazlaşan tanelerimi,Ömrümden uzaklaşan senelerimi,Yürekte azıp coşan parelerimi,Sayamaz oldum senin yüzünden. Çok aradım, ulaşamadım izine,Mecnun’dan beterim gezine gezine.Sılama dönüp dostlarımın yüzüneBakamaz oldum senin yüzünden. Celal’ım kimse bilmez yürek sızımı,Yazan kara yazmış benim bu yazımı.Aşkın ile çaldığım dertli sazımıÇalamaz oldum senin yüzünden. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.741 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…