YORULDUM
Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.
Adım Mecnun oldu elin dilinde.
“Öl.” dedin de ölmedim mi yolunda?
Ben peşinden koşa koşa yoruldum…
Ne çöller aştım senin sevdan ile,
Her günüm ızdırap her günüm çile.
Kuru selamın yeterdi gönlüme,
Ben yolunda yana yana yoruldum.
Şimdi sensiz gecelerim zindandır,
Dertler benim, sevinç bana yabandır.
Bir bakışın ömrüme koca bahardır,
Ben sevdaya yana yana yoruldum.
✍️ Celal Özdemir