ISSIZ ADAM
Yine gece oldu.
Issız sokaklarda
yürüyorum ağır ağır.
Koca şehir ıssız,
ben ıssızım…
Birkaç martı uçuyor
rıhtımın üstünden.
Sessizce süzülüyorlar.
Martılar suskun,
ben suskunum.
Deniz bile uslu,
medcezirler yok bu gece.
Üstü puslu mu puslu.
Denizler yorgun,
ben yorgunum.
Uzakta bir ışık yanıyor.
Köpekler havlıyorlar.
Belli ki benden huylandılar.
Onlar bana kızgın,
bense kadere kızgınım…
✍️ Celal Özdemir