Yine gece oldu.
Issız sokaklarda
yürüyorum ağır ağır.
Koca şehir ıssız,
ben ıssızım…
Birkaç martı uçuyor
rıhtımın üstünden.
Sessizce süzülüyorlar.
Martılar suskun,
ben suskunum.
Deniz bile uslu,
medcezirler yok bu gece.
Üstü puslu mu puslu.
Denizler yorgun,
ben yorgunum.
Uzakta bir ışık yanıyor.
Köpekler havlıyorlar.
Belli ki benden huylandılar.
Onlar bana kızgın,
bense kadere kızgınım…
✍️ Celal Özdemir
Bir rüyaydın, girdin çıktın düşümden;bir sevdaydın, geldin geçtin başımdan.Sen beni vurdun, gittin döşümden;yalvarsan da gelmem artık peşinden. Bir zaman gönlümde taht kurmuştun,gözlerime bakıp söz vermiştin.Bir anda sırtımı dönüp gitmişsin;yalvarsan da gelmem artık peşinden. Artık ne adını anar dilim,ne de yolunu bekler gözlerim.Kırılan kalbin yoktur merhemi;yalvarsan da gelmem artık peşinden. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Yarın bir güneş doğacak!Samsun’dan Anadolu’ya…Ardından Amasya,sonra Erzurum’a,oradan da Sivas’a;Cumhuriyetin temelini atmaya. Sonra yayılacak o güneştüm yurda dalga dalga.Ne himaye olacakne manda. Bir çizgi çekip Mondros’açıkacağız aydınlığa…Nice nice 19 Mayıslara! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 732 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Gönül boş yere bekleme,O seni çoktan unuttu.Ağlayıp gözyaşı dökme,Yalan söyledi, unuttu. Kül olsan da yana yana,Olmaz ki onun umurunda.Seni bu hâle koyanın,İki eli düşsün yana… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.251 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Alın teri dökmediğinHaram lokma yutma evlat.Üç günlük şu dünya içinŞerefini satma evlat. Eğilme Hak’tan gayrıya,Kimseyi satma paraya.Oturtsalar da saraya,Sen yolundan çıkma evlat. Harama dikme gözünü,Unutma sakın özünü.Dinle Celal’ın sözünü,Doğru yoldan sapma evlat… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 920 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Ben seni beklerkenHer trenin, her seferindeNice yolcular gelip geçti,Sen yoktun içlerinde. Şimdi sızılar vurduYorgun dizlerime.Duman çöktü, sis çöktüYolunu gözlemekten gözlerime. Zemheri vurgunu gibiyim,Sanki çığ düşmüş bedenime.Ben artık ben değilim,Gücüm kalmadı beklemeye. Derd-i nihân,Onmaz yaram,Sürgün sevdam,Niye böyle geç kaldın? Bana hep“Çok güzel gözlerin var” derdin.Şimdi gözlerimi görsenTutuşur, yanardı yüreğin. Söyle canparem,Niye yıllarca beklettin? Belki de vardır…
İlk aşkım, ilk hevesimdin,Seni nasıl da severdim.“Biri var.” demiştim sana,O sendin, yalan söyledim. Belki çıkıp gelir dedim,Umutla seni bekledim.Vefasızdın, biliyordum;Şimdi bir daha öğrendim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 919 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp