Hani biri vardı;
Kara yağız delikanlı…
Mahallenin en güzel,
En iyi kalpli kızına sevdalı.
O delikanlı
Hiç değişmedi;
Eskisi gibi hümanist,
Eskisi gibi sevdalı,
Eskisi kadar sevdalı.
Sen ise
Çok değişmişsin;
Sözlerin incitici,
Tavırların havalı.
Boşuna umutlanma;
O kara yağız delikanlı
O eski, masum kıza sevdalı…
Şimdi sende
Materyalist düşünceler,
Burjuvazist özentiler.
En acısı da
Sen sevmeyi bile unutmuşsun!
Kalmamış insanlığından bir eser…
✍️ Celal Özdemir
Bugün yolumu bekleme!Ben artık gelmeyeceğim.Ar ettim kendi kendime,Senden sevgi dilenmeyeceğim. Dün belki son görüşündü,Bir daha dönmeyeceğim.O manalı bakışınıBir daha asla görmeyeceğim. Bir gün karşılaşsak bile,Tek bir söz demeyeceğim.Diz çöksen de sen önümde,Seni affetmeyeceğim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 840Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Seninle bir ağacın iki dalı,Birbirine ölesiye sevdalı.Girmeden aramıza kara çalı,Severek biz birlikte yaşlanalım. Gölge düşmesin bizim sevgimize,Yaş düşmesin gülen gözlerimize.Dargınlık girmesin yüreğimize,Gülerek biz birlikte yaşlanalım. Ayrılık, keder bizden uzak dursun,Evimiz neşe ile huzur dolsun.En kötü günümüz hep böyle olsun,Diyerek biz birlikte yaşlanalım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.843Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Herkes bezirgan olmuş, pazar kurmuş,Eşini, dostunu satan, satana.Her yer mektepsiz âlimlerle dolmuş,Kıçından uydurup, atan, atana. Menfaat uğruna dostlar bozulmuş,Her gün terazide, tartan tartana.Hakikat yük olmuş, sırtlar yorulmuş,Yalanın değeri artan, artana. Doğru söz söyleyen düşman sayılır,Maskeler çoğaldı takan, takana.Vicdanlar susmuş da kalpler bayılır,Yüzüne gülüp de çakan, çakana. Dünya bir han imiş gelen göçermiş,Kim ne eker ise…
Kendini yerime koysan,Nasıl sevdim bir anlasan,Pişman olup utanırdınBeni anladığın zaman. Belki oturup ağlardın,Geçen günleri arardın,Sen de tutuşup yanardınBeni anladığın zaman. Ömrümüz bitmiş olacak,Bir meçhulde son bulacak.Umutlar toprak olacakBeni anladığın zaman. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.073Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.999Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Bazen bir kelimebir ömür taşır içinde. Bazen bir dizesuskun bir kalbin sesi olur. Ben Celal Özdemir. Aşkı yazdım, ayrılığı da…Haksızlığa kızdım,memlekete kırıldım,insana yine de umut bağladım. Bu sayfada okuduklarınbir masanın başında değil,hayatın tam ortasında yazıldı. Kimi bir parkın köşesinde,kimi gecenin en sessiz yerinde,kimi içime sığmayıp taştığında… Şiirler var burada. Arabesk biraz,isyan biraz,hüzün çok. Süslenmiş cümleler…