SÖNMEDEN GEL

Gazele döndü yeşil yapraklarım,
Çöle döndü mor çiçekli dağlarım.
Tükeniyor kandilimde yağlarım,
Sönmeden gel kaşı karalı yârim.

Bir gün daha bitti, güneş batıyor,
Günlerim azaldı, ömrüm bitiyor.
Oturmuş Azrail hesap tutuyor,
Ölmeden gel saçı karalı yârim.

Celal’ım ben her gün, her gün ağlarım,
Tükeniyor artık gençlik çağlarım.
Virana döndü gül biten bağlarım,
Solmadan gel gözü karalı yârim.

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • İÇİMDEKİ ÇOCUK

    Saç ağarır,beniz sararır.Ömür yol alır,yaş kemâle erer. Ama içindehep on altı yaşında,büyümeyen bir çocuk kalır… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 608 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • ANKARA’DA

    Yıllar önceYoluma çıkıp“Ankara’ya gitme!” demiştin. “Ankaralılar güzel olur,Bir Ankaralı bulursun,Beni unutursun…”İşte böyle demiştin.Hatırladın mı? Kimseleri sevmedim,Gittiğim gibi geri geldim.Şu kaderin ettiğine bak:Sen benden korkarkenAnkara’da sen evlendin… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 784 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • GÖNLÜM

    Şu gönlüme söz geçmiyor,Unut diyorum, unutmuyor.Unutmuştur diyorum, inanmıyor.Gitti diyorum, bir gün gelir diyor. Gönlüm bile benimle eğleniyor… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.498 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • BİR OLALIM

    Kimimiz halk dedik,Kimimiz millet dedik.Anlamadık birbirimizi,Aslında aynı şeyi söyledik. Gelin artık bir olalım,Uykulardan uyanalım.Düşmanlar kapıya dayanmış,Gelin birlikte karşı koyalım. Yok artık sağı solu,Pusuda bekliyor elin oğlu.Düşmanlar aşmadan hududu,Olalım yarınların umudu. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.807 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…

  • KEŞKE KALSAYDIN

    Sen hiç gelmeyecek biri için kapı araladın mı? Ben araladım. Üstelik rüzgâr girsin diye değil, belki ayak sesin karışır diye. Sivas’ta akşam erken iner. Güneş, dağların arkasına çekilirken insanın içi de biraz eksilir. İşte o eksilmenin tam ortasında sana bir cümle kuruyorum: “Keşke kalsaydın.” Ama sen gittin. Ve ben bu cümleyi her gün yeniden kurdum….