Mazimizi hatırlatıp
Dün gece beni ağlattın.
Kabuğunu söküp söküp
Yaralarımı kanattın.
Ateşime çıraymışsın,
Yüreğime yaraymışsın.
Ne öldürdün ne güldürdün,
Sen nasıl bir belaymışsın?
Hem hayalim hem rüyamda
Gülmek yasakmış dünyamda.
Çekmediğim dert mi kaldı
Vefasız senin uğrunda?
Ateşime çıraymışsın,
Yüreğime yaraymışsın.
Ne öldürdün ne güldürdün,
Sen nasıl bir belaymışsın?
✍️ Celal Özdemir
Diyarı gurbet eldeZordayım, çaresizim.Ağlarım bir köşede,Dardayım, kimsesizim. Ne kapım var gidecek,Ne bu yüzüm gülecek.Ömrüm böyle geçecek,Çaresizim, çaresiz. Yıkılıp düşse garip,Görmezden geliyorlar.Şu gurbet çok acayip,Garibi sevmiyorlar. Ne kapım var gidecek,Ne bu yüzüm gülecek.Ömrüm böyle geçecek,Çaresizim, çaresiz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.185 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Aşkının narına düşmüş yüreğim,Senden başkasını sevemiyorum.Senin adına kilitlenmiş dilim,Senden gayrısını diyemiyorum. Bağladılar sanki iki gözümü,Senden başkasını göremiyorum.Sanma çeviririm senden yüzümü,Vazgeçmem ben senden, söz veriyorum. Sana bağlamışım yâr ben özümü,Sen değiştirdin benim bu yazımı.Aşkın ile çaldığım şu sazımıSenden başkasına çalamıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.585 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Aşkın aşısı olsaydıacısı olmazdı. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 723 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Şu daldaki kuş bile olamadık.Onlar yuva yapmış, biz yapamadık.Dinlemedik bir kez olsun birbirimizi;Ellere inandık, güvenip onlara kandık.Biraz çocuktuk, biraz da cahildik.Boşu boşuna küstük, darıldık.Sonunu düşünmeden ayrıldık. Keşke hiç ayrılmasaydık,Keşke böyle olmasaydık.El sözüne inanmasaydık,Belki de olmazdı bu ayrılık.Kırdık, kırıldık, yıkıldık.Keşke biz ayrılmasaydık. Bilmem şimdi ne yapıyorsun?Belki de evlendin, çok mutlusun.Bana demiştin ya “unutursun”;Hiç unutmadım, yemin olsun.Belki…
Biz bu memleketi beraber kurduk,Yoktu cephede sen, ben, o ayrılık.Sen kimsin ki böleceksin ey zındık?Milletime dokun da gör o zaman sen! Atalarımın kanındandır rengi,Nice yiğitler uğrunda can verdi.Öptü, alnına koyup göğe gerdi,Bayrağıma dokun da gör o zaman sen! Peşkeş çekmedi bu aziz vatana,Aman vermedi yurdunu satana.Var mı böyle yiğit doğuran ana?Atatürk’e dokun da gör o…
O seni çoktan unuttu,Bir sen unutmadın, gönlüm.Saçlarımı aklar tuttu,Bir sen yaşlanmadın, gönlüm… Yüzümü yere eğdikçe,Bir sen utanmadın, gönlüm.Her gün canımdan bezdikçe,Bir sen uslanmadın, gönlüm. Yaşlar dolarken gözüme,Bir sen çağlamadın, gönlüm.Gören ağlarken hâlime,Bir sen ağlamadın, gönlüm. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.525 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…