BİR İNSAN

Az mutluluk, az huzurun ucundan
Çok şey istemedim ki ben Tanrı’dan?
Ne kaderden şansım varmış ne yârdan,
Bu kadar mı bahtsız olur bir insan?

Bir günüm ıztırap, bir günüm kahır,
Gözyaşlarım sanki azgın bir nehir.
Aldığım, verdiğim her nefes zehir,
Bu kadar mı dertli olur bir insan?

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • ADALETİN BATSIN DÜNYA

    Kimini efendiliğe,kimini de ona köle…Sen yaptın bunu böyle;adaletin batsın dünya. Kiminin ekmeği çöpten,kiminin taşıyor küpten.Bu nasıl bir kahpe düzen?Adaletin batsın dünya. Kimi oturur yalıda,kimi yaşıyor çadırda.Kimi de yatar sokakta;adaletin batsın dünya… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.893 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…

  • BIRAKIP GİTTİN

    Avucum içinde bir yüz,Yüreğimde yanan bir köz,Dudaklarımda bir çift söz…Bırakıp gittin dünyamdan. Bir hastane odasındaYine sen düştün aklıma.Sızılarım başka bir dert,Senin derdin daha başka… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 842 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • ŞEREFSİZ

    Sevmedim demişsin, bunu da duydum.Yıkıldım duyunca, şaşırıp kahroldum.Bir zamanlar sana “bebeğim” diyordum,Şimdi senin adını şerefsiz koydum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.738 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • NASIL BİR BELA

    Mazimizi hatırlatıpDün gece beni ağlattın.Kabuğunu söküp söküpYaralarımı kanattın. Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? Hem hayalim hem rüyamdaGülmek yasakmış dünyamda.Çekmediğim dert mi kaldıVefasız senin uğrunda? Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.674 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…

  • BİZ İNSANDIK

    Madımak’ta yandık,Başbağlar’da kurşunlandık.Siz bizikendiniz gibi sandınız amaaramızda bir fark vardı: Biz insandık. Aynı toprağın çocuklarıydık,aynı göğe kaldırdık başımızı.Ama birileriateşi, kurşunu ve nefretibize miras bıraktı. Yine de bilsin herkes:Biz kin büyütmedik yüreğimizde,çünkü kanla yazılan her acının üstündebir tek şey kalır sonunda: İnsan olmak. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 645 Bu gönderiyi paylaş: Share on…