Senin için yazdığım şiirleri
okusaydın o zaman ağlardın sen.
Senin için yazdığım dizeleri
anlasaydın o zaman ağlardın sen.
Peşinden söylediğim türküleri
bir duysaydın o zaman ağlardın sen.
Ardından bıraktığın o külleri
üfleseydin o zaman yanardın sen.
Sensiz düştüğüm perişan hâlime
baksaydın o zaman utanırdın sen.
Belki o an kapanıp dizlerime
“beni affet” diye yalvarırdın sen.
✍️ Celal Özdemir
Yıllardır yol beklemekten,Ben ömrüme cefa ettim.Uğrunda yaşlar dökmekten,Ben gözüme ziyan ettim. Bilseydim hiç sever miydim,Yollarını bekler miydim?Çeker yoluma giderdim,Gençliğimi ziyan ettim. Her gün adını demekten,Ben dilime cefa ettim.Her gün seni düşünmekten,Ben kendime ziyan ettim. Bilseydim hiç sever miydim,Yollarını bekler miydim?Çeker yoluma giderdim,Gençliğimi ziyan ettim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 863Bu gönderiyi paylaş: Share…
Geceler uzar da uzar,Canlanır cümle anılar,Azgın yaralarım kanarSen hatırıma gelince. Bazen kahreder susarım,Büyür içimde efkârım,Çocuklar gibi ağlarımSen hatırıma gelince. Garibim, boynum bükülür,Gözümden yaşlar dökülür,O an ciğerim sökülürSen hatırıma gelince. Pişmanlık vurur özüme,Uykular girmez gözüme,Ağlarım kara yazımaSen hatırıma gelince. ✍️Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.022Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Hasretin çöktüğü zaman,Tütüyor başımda duman.Ölmeden gelsen ne olur?Yok mu sende hiç din, iman? Seninim derdin, el oldun,Ansızın estin, yel oldun.Benim olacak sanmıştım,Şimdi gözümde sel oldun. Yalanmış senin her sözün,Yaş dolsun senin de gözün.Olsaydı çıkıp gelirdin,Yüzüme bakmaya yüzün. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.896Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Mecnunum sayende, gördüğün gibi,Perişan hâlimden utanıyorum.Ayaktayım diye sanma ki diri;Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum. Gözlerim yollarda kaldı bir süre,Her gelen gölgede seni arıyorum.Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:Sensiz geçen günleri sayamıyorum. Yıkıldı içimde kurduğum dünya,Bir daha eskisi gibi olmuyorum.Adını ansalar yanıyor bağrım,Ben artık sensiz de yaşayamıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.874Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Sivas Atatürk Lisesi’nde,Son dersin son zilinde,Bir köşede beklerdim,Bir daha göreyim diye. Kalbim çarpardı sessizce,Gözlerim hep yolunda.Bir gülüşün yeterdi bana,Çiçekler açardı içimde. Bir adını söyleyemedim,İçimde kaldı o sevdan.Yıllar geçse de aradan,Unutamıyorum, inan. Koridorlar boşalırken,Kalbim telaş içinde.Bir tebessüm yeterdi bana,Dünyalar benimdi yine. Adımların yankılanırdı,Okulun merdivenlerinde.Göz göze gelir miyiz diye,Beklerdim her seferinde. Sen geçip giderdin usulca,Ben susardım yerimde.Söyleyemediğim…
Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……