Mecnunum sayende, gördüğün gibi,
Perişan hâlimden utanıyorum.
Ayaktayım diye sanma ki diri;
Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum.
Gözlerim yollarda kaldı bir süre,
Her gelen gölgede seni arıyorum.
Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:
Sensiz geçen günleri sayamıyorum.
Yıkıldı içimde kurduğum dünya,
Bir daha eskisi gibi olmuyorum.
Adını ansalar yanıyor bağrım,
Ben artık sensiz de yaşayamıyorum.
✍️ Celal Özdemir
Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.Adım Mecnun oldu elin dilinde.“Öl.” dedin de ölmedim mi yolunda?Ben peşinden koşa koşa yoruldum… Ne çöller aştım senin sevdan ile,Her günüm ızdırap her günüm çile.Kuru selamın yeterdi gönlüme,Ben yolunda yana yana yoruldum. Şimdi sensiz gecelerim zindandır,Dertler benim, sevinç bana yabandır.Bir bakışın ömrüme koca bahardır,Ben sevdaya yana yana yoruldum. ✍️ Celal Özdemir…
Kırdın dallarımı, gül bırakmadın,Döktün saçlarımı, tel bırakmadın.Adını diyecek dil bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. Beni gezdirmedik çöl bırakmadın,Tükettim ömrümü, yıl bırakmadın.Ölümden öteye yol bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 798 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Tepeye çıkmadan ardı görünmez,Kimin ne derdi var dıştan bilinmez.Ağlayıp sızlama boşuna dostum,Kaderde yazılan yazı silinmez. Yollar çetin olur, rüzgâr sert eser,Her insan içinde gizli yük besler.Kimi güler geçer kaderin önünden,Kimi bir ömür sessizce boyun eğer. Ne servet kalıcı ne şan ne makam,Hepsi bir gün verir rüzgâra selam.İnsan ardında tek bir iz bırakır:Adı ile anılır belki…
Kalk gidelim hemşo senle sılaya,İçime bir özlem çökmüştür şimdi.Hasret kaldım anaya, babaya,Anam yollarıma çıkmıştır şimdi. Yaylacılar yürümüştür yaylaya,Dağlarda çiçekler açmıştır şimdi.Hasret çöktü hemşom tam şuraya,Çoban sürüleri katmıştır şimdi. Bir türkü söyle bizim oralardan,İçime efkâr, hüzün çöktü şimdi.Al götür hemşom beni buralardan,Ver bir sigara, canım çekti şimdi. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.776 Bu…
Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni o zamanki Sivas’a götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına.Gülüyorduk küfürle bağırmasına;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar.İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Ramazan’da mis gibi çörekler,Üzerinde renkli renkli horoz şekerler.İftara doğru fırınlarda bekleyenler;Beni o zamanki Sivas’a götürün….
Bir hıçkırıkmış meğer,Bu aşktan arta kalan.Yılların arkasındanŞimdi benim ağlayan. Belki barışırız diyeÇıkıp sana geldiğimde,Başkaları duruyorduEvinizin penceresinde. Gidişinin haberiBeni orada yıktı.Dönmez artık diyenlerSonunda haklı çıktı. Bırakıp gidecek kadarKim sana neler anlattı?Yaşanan o günlerinDemek hiç hatırı yoktu. Bir hıçkırıkmış meğer,Bu aşktan arta kalan.Yılların arkasındanŞimdi benim ağlayan.Onmaz bir yarasın sen,Yüreğimde kanayan.Sızlıyorsun derinde,Dinmedin hiçbir zaman. Şimdi sen bir meçhulde,Bilmediğim…