Mecnunum sayende, gördüğün gibi,
Perişan hâlimden utanıyorum.
Ayaktayım diye sanma ki diri;
Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum.
Gözlerim yollarda kaldı bir süre,
Her gelen gölgede seni arıyorum.
Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:
Sensiz geçen günleri sayamıyorum.
Yıkıldı içimde kurduğum dünya,
Bir daha eskisi gibi olmuyorum.
Adını ansalar yanıyor bağrım,
Ben artık sensiz de yaşayamıyorum.
✍️ Celal Özdemir
Ben bir fidandım, hayatsa bir hızar,Her gün parça parça bitirdi beni.Ne bir mevsim gördüm ne bir bahar,Yaşarken mezara yatırdı beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.388Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sılamdan ayırdın, gurbete attın,Devirdin soframı, naçar bıraktın.Ben sardıkça sen yaramı kanattın,Niye felek, niye beni ağlattın? Kader mi desem ben, yoksa yazımı?Bulamadım şu derdime çözümü.Kendi derdime çalarken sazımı,Niye felek, niye beni ağlattın? Güldürmedin, hep ağlattın Celal’i,Gün mü gördüm sanki doğdum doğalı?Öyle bir kader ki baştan karalı,Niye felek, niye beni ağlattın? Bu sayfanın ziyaret sayısı: 931Bu gönderiyi…
Ne talihimiz güldü ne şansımız,Ağlayarak ayrıldık biz ikimiz.Yoktu tutunacak hiçbir dalımız,Devrilip iki yana yıkıldık biz. Dolu vurdu yeşil yaprağımıza,Hazan gelmeden döküldük ikimiz.Nazar mı değdi yoksa aşkımıza,Bir bütündük, ortadan bölündük biz. Hayat hem seni hem beni ağlattı,Diyar diyar savrulduk biz ikimiz.Daha ölmeden cehenneme attı,Kor ateşlerle yanıp kavrulduk biz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.058Bu…
Çemberimi, topacımı, topumu,Ne çok özledim ben çocukluğumu.Sokakları, evleri, okulumu,Öyle özledim ki çocukluğumu… Çatımızdaki alaca leyleği,Pencereye konan minik serçeyi,Yakan topu, sek seki, kör ebeyi,Öyle özledim ki çocukluğumu… Bahçemizde açan mor sarmaşığı,Sevimli köpeğimiz Bulaşık’ı,İlk heyecanımı, o ilk aşkımı,Öyle özledim ki çocukluğumu… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.628Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Gülmedi talihim, gülmedi yüzüm,Her gün ağlamaktan kurudu gözüm.Lokman bile bulamadı bir çözüm,Ne çaresiz dertmiş gönül yarası. Gün geçtikçe artıyor yürek sızım,Yalvarsam feleğe geçmiyor sözüm.Ayrılıkla yazılmış kara yazım,Ateşten gömlekmiş gönül yarası. Kalmadı dermanım, yoruldu dizim,Tükendi mevsimler, geliyor güzüm.Kırıldı tellerim, çalmıyor sazım,Ölmeden öldürdü gönül yarası. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.021Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Bizi tüp kuyruğundanTüpcü Fikret kurtardı.Sen bilmezsin bunları;Ne günlerimiz vardı… Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? Sanki doktor mu vardı?Doktorlar hep baytardı.Hastane vardı amaDedemiz rehin kaldı. Bırak sen onu bunu,Göster telefonunu.Açlıktan ölüyorduk;Sen onu biliyon mu? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 877Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…