Yârin sevdasından ben yana yana,
Ölüyorum artık, ağlama ana.
Yine de küskün değilim ben ona,
Son bir defa görsem, o bana yeter.
Mezarımı kazın yârin yoluna,
Yârim geçtikçe baksın kana kana.
Biliyorum, belki çıkmam yarına,
Son bir defa görsem, o bana yeter.
✍️ Celal Özdemir
Gözlerini tabloma çizdim,Bakışını zihnime.Sözlerini şiirime yazdım,İsmini kalbime. Vazgeç desem deBazen kendi kendime,İnadına giriyorsunO gece düşlerime. Sabah kalkıyorum;Yanımda yoksun. Düşünüyorum çaresizce…Bir acı düşüyor o an içime,VuruyorYüreğime, yüreğime. Ve bunlardanSenin hiç haberin yok. Bilmiyorsun sevdiğimi,BilmiyorsunNeler çektiğimi. Resmine kaç kere bakıpDerin derin iç çektiğimi. Görmüyorsun hâlimi…Bilme zaten, görme sakın. Öğrenince belki de diyeceksin:“Bu adam deli mi?” Boş ver…
Gideceğim.Bir gün kapıyı sessizce kapatıp,hayatından çıkacağım. O an anlayacaksın:Bir insanın gidişibazen bir ölüm kadar ağırdır. Kalbimi kırdığın günaslında beni kaybettiğiniçok sonra fark edeceksin. Ben gidinceevin sessizleşecek.Duvarlar bilebenden kalan boşluğu konuşacak. Bir gecearkamdan haykıracaksın:“Gitme!” Ama sana kalansadece tek bir kelime olacak:Elveda. Kollarını açacaksın,boşluğa sarılır gibi.Saçlarını yolacaksın belki;ama zamanhiç kimse için geri dönmeyecek. Beni rüyalarında görmek içinellerini…
Boşa beklemişim boşa,O beni çoktan unutmuş.Bu da gelecekmiş başa,Yalan söylemiş, avutmuş. Benimle gülüp eğlenmiş,Yalan yere yemin etmiş.Umutlarım beyhudeymiş,O beni çoktan unutmuş. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.758 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yeter, oynama benimle;söz veriyor, gelmiyorsun.Seni seven âşığınıadam gibi sevmiyorsun. Sen kendini belli ettin,yıllarca beni beklettin.Tertemiz duygularımıyalanlarınla kirlettin. Yemininin, antlarınınarkasında durmazsın sen.Döktüğüm gözyaşlarımındamlasına değmezsin sen. Sen kendini belli ettin,yıllarca beni beklettin.Tertemiz duygularımıyalanlarınla kirlettin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 908 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Çocukluğumu özledim. Doğduğum yerleri,Dışarıda öten serçeleri,Kuşları, çiçekleri, ağaçlarıVe bahçemizdeki gülleri. Çocukluğumu özledim. Sobamızın üstündekiKaynayan güğümün seslerini,Kuzinemizin fırınındaPişirdiğimiz patatesleri. Çocukluğumu özledim. Baş köşeye kurulan tekiri,Karlarda oynaşan köpekleri,Çatımıza yuva yapıpBaharda dönen leylekleri. Çocukluğumu özledim. Sokakta bağıran sütçüleri,Meyvecileri, sebzecileri,At arabasının sokaklardaÇıkardığı tekerlek seslerini. Çocukluğumu özledim. Büyüdüğüm sokakları,Koca koca avluları,Saklambaç, yakan topOynadığımız çocukları. Çocukluğumu özledim. Unutulmayan bayramları,Şehre kurulan panayırları,Kimseye…
Kaçıp gitsem ben dağların başına,Yine düşüp gelir dertler peşime.Felek hançerini sokmuş döşüme,Kader bundan sonra gülse ne çare? Uçan kuşlar, haber verin o yâre,Eğlenmesin, çabuk düşsün yollara.Ben düştükten sonra kara mezara,Kendi gelmiş, tabip gelmiş ne çare? Celal çalıp söyler kendi kendine,Hasret kaldı vatanına, yurduna.Çare yokmuş ayrılığın derdine,Başını taşlara vursan ne çare? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…