TANIMAZSIN BENİ
Ezildim topraklar gibi,
Döküldüm yapraklar gibi.
Gelip bir görsen hâlimi,
Sen de tanımazsın beni…
✍️ Celal Özdemir
Ezildim topraklar gibi,
Döküldüm yapraklar gibi.
Gelip bir görsen hâlimi,
Sen de tanımazsın beni…
✍️ Celal Özdemir
Sevilmeden sevdiğim içinBen senden özür diliyorum.Gereğinden fazla değer verdiğim içinBen kendimden özür diliyorum. Adını kazımak için canını yaktığımAğaçlardan,Seviyor sevmiyor diye fal tutupDallarını kırdığım,Tek tek yaprağını kopardığımPapatyalardan, akasyalardanÖzür diliyorum. Saatlerce resmine bakan gözlerimden,Senin için sarf ettiğim sözlerimden,Kafiyelerimden, dizelerimden,Uykusuz kaldığım gecelerimden… Kısacası her şeyimden,Senin yüzünden özür diliyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 219 Bu gönderiyi…
Yazın bilyeli tahta arabalar,Kışın karda çıngıraklı kızaklar…Ayaz olsa, soğuk olsa ne yazar?Beni o zamanki Sivas’a götürün. Asılırdık faytonun arkasına,Aldırmazdık adamın kamçısına.Gülüyorduk küfürle bağırmasına;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Kapının önünde oturan kızlar,Ellerinde etaminler, kasnaklar.İşlemesinde sanki geleceğini nakışlar;Beni o zamanki Sivas’a götürün. Ramazan’da mis gibi çörekler,Üzerinde renkli renkli horoz şekerler.İftara doğru fırınlarda bekleyenler;Beni o zamanki Sivas’a götürün….
Bana bir mektup yollamışsın,Gelin olduğunu yazmışsın.Islanıp dağılmış yazılar,Belli ki yazarken ağlamışsın. Bana beni unut diyorsun,Bunları sen mi söylüyorsun?Unutmak kolaysa gül Ayşe’m,Sen neden beni unutmuyorsun? Zor da olsa alışacağız,Unutmaya çalışacağız.Bu dünyada bacımsın ama,Biz ahirette kavuşacağız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.981 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn…
Lan gardaş bu nasıl zaman?Belli değil dostla düşman.Sofranda karnın doyuranGıybet ediyor arkandan. İnsanlık izine çıkmış,Yerini puşta bırakmış.Hatır gönül dedikleriMeğer eskilerde varmış. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 413 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 936 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Uzak bir hastanenin odasında,yatıyorum hasta karyolasında.Gel ki son bir defa göreyim seni;belki de bu gece en son fasıla. Her gece adını anıyormuşum,ateşler içinde yanıyormuşum.Uyanınca annem söylüyor bana:ben uyurken bile ağlıyormuşum. Penceremde solgun bir ay ışığı,yastığımda hasretinin ağırlığı.Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,bil ki son sözüm yine sen olursun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 886…