Bekliyorken ben baharı,Hazan gelmiş, anlamadım.Umutla beklerken seheri,Güneş batmış, anlamadım. Gelecek diye avunurken,Takvim bitmiş, anlamadım.Ben hayalini kurarken,Ellere gitmiş, anlamadım. Çileler bitecek derken,Ömür bitmiş, anlamadım.İlk galasını beklerken,Film bitmiş, anlamadım. ✍️ Celal Özdemir

Çok zaman oldu… Alıp götürmüştü seniBir Ankara treni.Yıllar geçse de hâlâBugün gibi kulaklarımdaO trenin acı sireni. AnlaşılanSen unutmuşsun,Belki de çok mutlusun… Bense hiç unutamadımNe o kara treni,Ne o acı sireni,Ne de o gözlerini… ✍️ Celal Özdemir

Yıllar önceYoluma çıkıp“Ankara’ya gitme!” demiştin. “Ankaralılar güzel olur,Bir Ankaralı bulursun,Beni unutursun…”İşte böyle demiştin.Hatırladın mı? Kimseleri sevmedim,Gittiğim gibi geri geldim.Şu kaderin ettiğine bak:Sen benden korkarkenAnkara’da sen evlendin… ✍️ Celal Özdemir

Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,Perde mi indi tanımadın gözüne?Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,Aç kollarını, ben geldim garip anam. Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.Senede bir elini öpmedim anam,Uzat ellerini de öpeyim anam. Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,Doya doya…

Haram, helal demiyorsun,Ne bulsan götürüyorsun.Yiyip yiyip doymuyorsun,Allah gözünü doyursun. Hep benim olsun diyorsun,Doymak nedir bilmiyorsun.Garipten çalıp yiyorsun,Allah gözünü doyursun. Ben haram yemem diyorsun,Bir de yalan söylüyorsun.Seni sen de biliyorsun,Allah gözünü doyursun. ✍️ Celal Özdemir

Allah’ın kuluna hor bakıyorsan,Helâli haramı bir tutuyorsan,Karnın az doyunca şaşırıyorsan;Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Ana baba hatırı sormuyorsan,Düşenleri tutup kaldırmıyorsan,Dört kitap ne diyor anlamıyorsan,Alevi ol, Sünni ol neye yarar? Celal ayırmaz Alevi’yle Sünni,İkisinin de bir değil mi dini?Sök at artık içindeki o kini,Kardeşçe yaşamalı tüm insanlar… ✍️ Celal Özdemir

Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir

Yine aklıma düştün,Yine yaramı deştin.Madem ki sevmiyordun,Ne idi bana kastın? Bu ettiğin reva mı?Yıktın, gittin dünyamı.Sanma davamdan geçtim,Mahşer dedir devamı. Alacağın olsun yâr,Olmayasın bahtiyar.Dünyada olmasa daMahşerde hesabım var. ✍️ Celal Özdemir

Saatler yalnızlığı çaldığında,Hasretin yüreğime vurduğunda,Başımı yastığa her koyduğumda,Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum ben. Bilmiyorum nerdesin, nerelerde,Mektubun yok, gelmiyor haberin de.Seni tanıyanları gördüğümde,Ağlaya ağlaya soruyorum ben. Hatıralar yaramı deştiğinde,Gidişin aklıma her düştüğünde,Sanki cehennemin har ateşinde,Kavrula kavrula yanıyorum ben. ✍️ Celal Özdemir

Adım söylendikçe ağlıyormuşsun,Uzaklara bakıp dalıyormuşsun.Mutlu muyum diye soruyormuşsun,Anladım ki gülüm, sen de mutsuzsun. Sanki ben seni unuttum mu sandın?Yüreğimden söküp attım mı sandın?Her günüm çile, ızdırap içinde;Sen nasıl yandıysan, öylesi yandım. Yıllardır yüzünü bile görmedim,Yemin bozup kimseleri sevmedim.Derdimi kimselere diyemedim,Öğrendim ki gülüm, sen de mutsuzsun. Sanki ben seni unuttum mu sandın?Yüreğimden söküp attım mı sandın?Her…

Bizim şarkımızı her duyduğunda,Maziye dalıp da kaybolduğunda,Başını yastığa her koyduğunda;Sen de benim gibi dalıyor musun? Akşamlar olup da gün bittiğinde,Mazimiz aklına her geldiğinde,Gecenin o hoyrat sessizliğinde;Sen de benim gibi özlüyor musun? Sabahlar olup her uyandığında,Yalnız kaldığını anladığında,Ateşler yüreğine vurduğunda;Sen de benim gibi yanıyor musun? Kapının beyhude çalınışında,Namussuz umudun kırılışında,İki elini koyup da başına;Sen de benim…

Şu kuşun da kanadındaymış yarası,Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.Onun da benim gibi yokmuş yuvası,Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor. Ne karaymış benim alnımın yazısı,Hâlimi görenler durup ağlıyor.Yapışmış yakama da gurbet belası,Anam sılada dizine vurup ağlıyor. Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,Köşelerde durup durup ağlıyor.Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,Tellerine vurup vurup ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir

Kime yaramı göstersem,Bir hançer de o çakıyor.Kimi yârim diye sevsem,Bir ateşte o yakıyor. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. Açmadı ömrümün gülü,Tomurcukken kuruttular.Ne diriyim ne de ölü,Bir kenarda unuttular. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. ✍️ Celal Özdemir

Yıllar sonra onu gördüm aniden,Dillerim tutuldu, konuşamadım.Eser kalmamış o güzelliğinden,Viraneye dönmüş, tanıyamadım. Suçlu gibi yüzüme bakıyordu,Boynunu büküp büküp ağlıyordu.Sanki affet diye yalvarıyordu,Yanına gidip de sarılamadım. Gelmedi yanıma, uzakta durdu,Belli ki hâlinden utanıyordu.Yüzüne baktıkça gözlerim doldu,Ağlamak istedim, ağlayamadım. ✍️ Celal Özdemir

Ben sana şiirler yazdım,Sen şiirlerimi ağlattın.Peşinden türküler yaktım,Sen türkülerimi ağlattın. Ben sana “seviyorum” dedim,Sen diyen dillerimi ağlattın.Yüzüne bakıp gülümsedim,Gülen o gözlerimi ağlattın. Ben senin için umut besledim,Sen benim umutlarımı ağlattın.Sever miydim seni bilseydim,Sen beni ömrümce ağlattın. ✍️ Celal Özdemir