Kıvılcımdım alev aldım.
Yana, yana kora döndüm.
Ne küllendim ne de söndüm,
Senin haberin olmadı.
Acı çile geçti ömrüm,
Olmadı hiç mutlu günüm.
Süründüm hep sürüm, sürüm,
Senin haberin olmadı.
Hem hayalim hem düşümde,
Sevdan dolaştı peşimde.
Nereye baksam karşımda,
Senin haberin olmadı.
Celal Özdemir
Memlekette vardı, hatırla, itibarımız,Akrabadan ileri idi komşularımız.Burada çalınmaz oldu kapılarımız,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Burada yere düşeni kaldırmıyorlar,Düşenin önce cebine saldırıyorlar.Akrabalar el olmuş, sormuyorlar,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Kapatıp geldik evimizi, ocağımızı,Celebe verdik davarımızı, malımızı.Otlar kaplamış ekin tarlalarımızı,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 774 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Bir senede iki bayram,Hiçbirinde gelmez selam.Gözyaşlarım yağmur gibiDökülüyor dolam dolam. Yağmur toprakla buluştu,Irmak denize kavuştu.Ne buluştuk ne kavuştuk,Bu bayram da böyle geçti. Pembe panjurlu evimiz,Bahçede çiçeklerimiz…Hepsi birer hayal imiş,Yere batsın kaderimiz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 837 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
İlk aşkım, ilk heyecanım,Kalbimde çarpan en deli zamanım.Bir bakışınla değişti mevsimler,Adını fısıldadı rüzgârım. Çocuktum belki, acemi, ürkek,Ellerin değse yanardı yürek.Gülüşün bir bahar sabahı,Gözlerin en derin mavi gök. Ne kadar geçse de aradan yıllar,İlk sevda unutulmaz, saklı kalır anılar.Bir kalpte bir isim vardır ya hep,İşte sen… o ilk yazılan satırlar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Hani dün akşamüstükaldırımdaki dilsiz adamadurup birini sordun.Cevap alamayıncatekrar yoluna koyuldun. Aslındasorduğunda bendimaradığın… Beni tanıyamadın.Tanıyamadığın için dehiç oralı olmadın. Seni görünce şaştım.Nutkum tutuldu, aptallaştım.Zor tuttum o an kendimi.Sakladım senden nemli gözlerimi.Sesimden anlamayasın diyeben sana dilsiz numarası yapmıştım. Oysa ne çok sevmiştim.Sana nasıl da güvenmiştim.Benim içinyıldızdın, ay’dın, güneş’tin.Candın, kandın, nefestin. Ama sen paranın uğruna,ama sen mevki ve…
Açıktı bizim Veysel’in gönül gözü,Öğüt doluydu, nasihatti her sözü.Birlik görünce gülerdi onun yüzü,Veysel diye biri geçti bizim elden. Çiçek derdi, insan derdi, toprak derdi,O, yaratılan her nesneyi severdi.Yurduna, milletine birlik dilerdi,Veysel diye biri geçti bizim elden. Uzak durdu riyalardan, yalanlardan,Ayrılmadı hiçbir zaman doğrulardan.Sivas’tan, Şarkışla’dan, Sivrialan’dan,Veysel diye biri geçti bizim elden. Celal’ım ne desen azdır Veysel’e,Onu…
Susup susup bakma öyle,Ne olur bir şeyler söyle.Seviyorum dedim diyeGücenilir mi meçhule? Misafir ol, gir kalbime,Otur en güzel yerine.Ağırlarım senelerce,Ne olur gitme meçhule… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.039 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp