Biz

Eskiden;
Kanatlı kapılarımız,
Ahşaptan yapılarımız,
Kocaman sofalarımız,
Melek gibi komşularımız vardı.
Belki de onlar;
insanlıktan son kalanlardı.

Bir şişe gazozu;
Üç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkar,
Kendi oyuncağımızı;
Kendimiz yapacak kadar sanatkar,
Büyüklerimize;
Her daim saygılı ve itaatkar.
İyiliklere;
Vefakar,
Sevgiliye;
Sevdakar,
Namussuzlara da:
Boyun eğmeyecek kadar,
İsyankar çocuklardık biz..!

Büyüdükçe kirlendi insanlar.
Yok artık eskisi gibi;
Yok adam gibi adamlar…

Celal Özdemir

 

Etiketler:

Bir Yorum Yazın

Benzer Şiir ve Yazılar

Gizli YaraGizli Yara

Yüreğimde onmaz gizli yaram var Ben deştikçe gah kanar gahi sızlar Kim ne bilsin benim çektiklerimi Beni benim gibi çekenler anlar Yardan hediyedir bu gizli yara Gelir peşimden benimle mezara

BaşkaBaşka

Başka Ne hatırımı soruyor Ne bir gün selam yolluyor O vefasızın yüzünden Ziyan ömrüm çürüyor Küçükten düşmüşüm aşka, Görüp sevmeseydim keşke. Ben ne yaraları savdım, Aşkın yarası bir başka. Her

Sivas GetirSivas Getir

Yolun düşerse Sivas’a ; Bana biraz Sivas getir.   Yıldız dağının karından, Köse dağının balından, Kızılırmak diyarından, Bana biraz Sivas getir.   Kepenegin suyundan, Yelmikle, madımagından, Köftesinden mumbarından, Bana biraz