Seni İnsan Sanmıştım

Ben seni insan sanmıştım
Hiç insanlık yokmuş sende
Her sözüne inanmıştım
Doğru bir laf yokmuş sende

Sana şiirler yazmıştım
Bir harf bile çokmuş sana
Arkandan hep ağlamıştım
Tek bir damla çokmuş sana

Sende vicdan var sanırdım
Zerre bile yokmuş sende
Uğrunda yıllar harcadım
Ben çok çektim sıra sende

Celal Özdemir

Etiketler:

Bir Yorum Yazın

Benzer Şiir ve Yazılar

Köyümüz BizimKöyümüz Bizim

Göçünü yükleyen buralardan gitmiş Kimi evini satmış kimi terk etmiş Tarlalarında yaban otları bitmiş Böylemiydi eskiden köyümüz bizim . Açardı dağlarda çiğdemler nevruzlar Bahçelerinde sıra sıra cevizler O günleri andıkça

Son DefaSon Defa

Güneş battı, hüzün  bastı, Gün karardı,  kuşlar sustu. Ben hiç böyle olmamıştım, İçime bir ateş düştü,   Beceremedik sevmeyi, Huy ettik küsüp gitmeyi. Ne çok istiyorum bilsen, Seni son defa

Ben AnadoluyumBen Anadoluyum

Ben bozkırlarda doğdum Veysel’den öğrendim Kalp gözü ile bakmayı Ben Anadolu’nun oğluyum Pir sultan’dan öğrendim Onurluca dimdik durmayı Ben bu toprakların çocuğuyum Hacı Bektaş tan öğrendim Dost ile dost olmayı

MutsuzluğumMutsuzluğum

Ben çocukken Hiç oyuncaklarım olmadı Arabalar yaptım Kendi emeğimle Konserve kapaklarından Karpuz kabukların dan. Ben çocukken Logolarım da olmadı Evler yapardım Hayaller kurup Kibrit kutularından Sokakta ki taşlardan Ben çocukken