Kalenin arkasındaParlıyor Gök Medrese.Kurban olduğum Allah,O yarı bana verse. Alibaba Höllüklük,Evleri bölük bölük.Buralardan yar sevmekÖmürlüktür, ömürlük. Sivas’ın kenarındanKızılırmak akıyor.Sevdan düştü gönlüme,Yüreğimi yakıyor. Çifte Minare taşı,Göğe uzanır başı.Bu şehirde sevdanınDinmez gönül savaşı. Gardaşlar Dağı duman,Yârin kaşları keman.Seversen Sivaslı sev,Olur derdine derman. ✍️ Celal Özdemir
Kırmızı beyazdır formamız bizim,Sivasspor’dur tek sevdamız bizim.Yoluna fedadır canımız bizim,Ne mutlu ki Sivasspor’luyuz biz! Si si si si si si, vas vas vas vas,Yakışıyor sana kırmızı beyaz!Yiğidolar burada, sesimiz göğe,Şampiyonluk yakışır sana Sivas! Dört Eylül Stadı coşar bu gece,Bayraklar dalgalanır kırmızı beyaz.Yiğidolar haykırır tek yürek olup,Sivasspor’um sensin gururumuz! Si si si si si si, vas…
Sivas’ın bağrında bir mavi düş,Sessizce uzanır Hafik gölü.Rüzgârı serindir, suyu berrak,Yüreğe dokunur her bir yolu. Sabahında kuşlar türküler söyler,Akşamında göl aynaya döner.Gurbetten bakanın içi sızlar,Hafik deyince gönül hep döner. Bir taşında çocukluk saklıdır,Bir dalında eski hatıralar.Kim bir kez sevdiyse bu diyarı,Hafik kalbinde ömür boyu yaşar. ✍️ Celal Özdemir
Başı karlı dağlarını,Kıvrım kıvrım yollarını,Kalesini, meydanını…Çok özledim ben Sivas’ın. Bahçesinde güllerini,Ilgıt ılgıt yellerini,“Gardaş” diyen dillerini…Çok özledim ben Sivas’ın. Sularını, havasını,Vadisini, ovasını,Kızılırmak deltasını…Çok özledim ben Sivas’ın. ✍️ Celal Özdemir
Bahçeleri bozup bina yapmışlar,Eşi dostu bir kenara atmışlar.Yâri gelin edip kına yakmışlar,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? Su başında yok su dolduran kızlar,Ne tanıdık kalmış ne de bir dost var.Aklıma düştükçe ciğerim sızlar,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? Kurumuş sokağımızdaki pınar,Kapanmış köşe başındaki bakkal.Maziyi düşünüp ağlıyor Celal,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? ✍️ Celal Özdemir
Kızılırmak gür akar,Dolaşır diyar diyar.Çalınırken davullar,Görmelisin Sivas’ı. Şifalı kaplıcalar,Dünyada tektir Kangal.Sıcak, soğuk çermik var,Görmelisin Sivas’ı. Dumanlıdır dağları,Türkü kokar her yanı.Çekilir halayları,Görmelisin Sivas’ı. Dört yanı tarih dolu,Osmanlı ve Selçuklu.Çıkıp kaleye doğru,Görmelisin Sivas’ı. ✍️ Celal Özdemir
1-Ben Hiç Büyümedim Söz: Celal Özdemir Müzik: Mehmet Akın 2-İyileşmeyen Yara Söz: Celal Özdemir Müzik: Mehmet Akın 3- Bir Sivas’ı Bir Seni Söz: Celal Özdemir Müzik: Mehmet Akın 4-Yiğido Söz: Celal Özdemir Müzik: Mehmet Akın 5-Yollanmayan Mektup Söz: Celal Özdemir Müzik: Mehmet Akın 6-Karlar Yağarken Sevdim Söz: Celal Özdemir Müzik: Riyad Tezcan Düet: Seyhan Güler 7-Büyüktü…
İçini sevda yakmış dışını ayaz,Baş eğmez haksızlığa delidir biraz.Dudağında bir türkü, elinde de saz,Onun adına bizde Yiğido derler. Ermez aklı ne yalana ne dolana,İnsan gibi bakar Hak’kın kullarına.Öfkelenir fazla basarsan teline,Onun adına bizde Yiğido derler. Aç kalsa da etmez kullara eyvallah,Yiğitliği soyundandır Evvel Allah.Akşamdan dediği değişmez bir sabah,Onun adına bizde Yiğido derler. Komşusu aç iken…
Sahaya sürünce yiğitlerini,Titretiyor Sivas rakiplerini.Al bayraktan almış tüm renklerini,Canımsın, kanımsın sen Sivasspor. Bin dokuz yüz altmış yediden beriÇok bekledik biz bu mutlu günleri.Şenlensin vurdukça yırt fileleri,Bozkırın aslanısın Sivasspor. Namına “Yiğido” diyorlar senin,Her zaman yüreğimizdedir yerin.Anadolu’da yok eşin benzerin,Onurum, gururum can Sivasspor. ✍️ Celal Özdemir
Açıktı bizim Veysel’in gönül gözü,Öğüt doluydu, nasihatti her sözü.Birlik görünce gülerdi onun yüzü,Veysel diye biri geçti bizim elden. Çiçek derdi, insan derdi, toprak derdi,O, yaratılan her nesneyi severdi.Yurduna, milletine birlik dilerdi,Veysel diye biri geçti bizim elden. Uzak durdu riyalardan, yalanlardan,Ayrılmadı hiçbir zaman doğrulardan.Sivas’tan, Şarkışla’dan, Sivrialan’dan,Veysel diye biri geçti bizim elden. Celal’ım ne desen azdır Veysel’e,Onu…
Güzel, gel geç bu yollardan,Yollar güzel geçti desin.Bir su doldur, iç pınardan,Pınar benden içti desin. Benzettim seni ceylana,Çevirme yüzün o yana.Bakıp sana doya doya,Gözüm bir yar seçti desin. Kelkit’ten Sivas’a doğru,Yollar uzar eğri büğrü.Yârim yürüyende seyri,Gönlüm bir yar seçti desin… ✍️ Celal Özdemir
Yiğido gardaş! Yolun düşerse Sivas’aBana biraz Sivas getir… Yıldız Dağı’nın karından,Köse Dağı’nın balından,Kızılırmak diyarındanBana biraz Sivas getir. Kepeneğin suyundan,Yelmikle, madımağından,Köftesinden, mumbarındanBana biraz Sivas getir. Kalede ki türkülerden,Anlatılan öykülerden,“Gardaş” diyen dillerindenBana biraz Sivas getir. Hafik’in göl balığından,Suşehri’nin sularından,Akıncılar kavunundanBana biraz Sivas getir. Şarkışla’nın Veysel’inden,Gemerek’in çirlerinden,Divriği’nin Cürek’indenBana biraz Sivas getir. Gürün’ün Gökpınar’ından,Koyulhisar bağlarından,Kangal’dan, Çetinkaya’danBana biraz Sivas getir….
İçini sevda yakmış, dışını ayaz,Baş eğmez haksızlığa, delidir biraz.Dudağında bir türkü, elinde de saz,Onun adına bizde Yiğido derler. Ermez aklı ne yalana ne dolana,İnsan gibi bakar Hakk’ın kullarına.Öfkelenir fazla basarsan teline,Onun adına bizde Yiğido derler. Aç kalsa da etmez kullara eyvallah,Yiğitliği soyundandır, evvel Allah.Akşamdan dediği değişmez bir sabah,Onun adına bizde Yiğido derler. Komşusu aç iken…
Yolumun üstünde Halim’in hanı,Sivas’ta bıraktım nazlı cananı.Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Çürüttün beni de çürüyesin sen. Sivas yollarında kaldı gözlerim,Kızılırmak gibi çağlar sözlerim.Gurbet elde tükendi dizlerim,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Erittin beni de eriyesin sen. Kara tren düdük çalar gecede,Dumanı yükselir gurbet ilçede.Bir yar bıraktım ben Sivas içinde,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Tükettin…
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…