SENSİZ GÜNLER

Mecnunum sayende, gördüğün gibi,
Perişan hâlimden utanıyorum.
Ayaktayım diye sanma ki diri;
Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum.

Gözlerim yollarda kaldı bir süre,
Her gelen gölgede seni arıyorum.
Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:
Sensiz geçen günleri sayamıyorum.

Yıkıldı içimde kurduğum dünya,
Bir daha eskisi gibi olmuyorum.
Adını ansalar yanıyor bağrım,
Ben artık sensiz de yaşayamıyorum.

✍️ Celal Özdemir

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir