VEYSEL DİYE BİRİ
Açıktı bizim Veysel’in gönül gözü,
Öğüt doluydu, nasihatti her sözü.
Birlik görünce gülerdi onun yüzü,
Veysel diye biri geçti bizim elden.
Çiçek derdi, insan derdi, toprak derdi,
O, yaratılan her nesneyi severdi.
Yurduna, milletine birlik dilerdi,
Veysel diye biri geçti bizim elden.
Uzak durdu riyalardan, yalanlardan,
Ayrılmadı hiçbir zaman doğrulardan.
Sivas’tan, Şarkışla’dan, Sivrialan’dan,
Veysel diye biri geçti bizim elden.
Celal’ım ne desen azdır Veysel’e,
Onu anlatmaya yetmez kelime.
“Sadık yarim topraktır.” diye diye
Veysel diye biri geçti bizim elden.
✍️ Celal Özdemir