SENSİZ BU ŞEHİR
Sensiz bu şehrin
her yanı ıssız.
Sokaklar sessiz,
gülleri kokusuz.
Vakit gecenin tam ortası.
Ellerim cebimde yürüyorum
uzayan kaldırımlar boyunca.
Hem yorgunum
hem uykusuz.
Sensiz bu şehrin
caddeleri karanlık,
bulutlar ağlamaklı,
gökyüzü bulanık.
Ben ise paramparçayım bu gece…
Böyle olur muydum, bilmem
olmasaydım sana âşık.
Sahilde dalgalar konuşuyor
ama kimse duymuyor sesini.
Martılar bile susmuş,
gece ağır bir hüzün gibi
şehrin omuzlarına çökmüş.
Ve ben anlıyorum artık;
şehir aynı şehir,
sokaklar aynı sokaklar…
Değişen sadece bir şey var:
Sen yoksun.
Ve sen olmayınca
bu koskoca şehir
bana artık
yabancı.
✍️ Celal Özdemir