Mecbur muydun bırakmaya elimi,
mecbur muydun bozmaya yeminini?
Dur, son defa tutayım ellerini;
daha sen gitmeden özledim seni.
Daha kapıdan çıkmadan gittin sen,
gözlerimde kaldı son bakışların.
Bir vedayı çok gördün ya bana,
içimde sustu bütün yakarışlarım.
Şimdi sensiz kalan bu yollarımda
her adımda adını anar oldum.
Sen bir anı gibi geçip gittin de
ben o günde kalıp yarım oldum.
✍️ Celal Özdemir
Mazimizi hatırlatıpDün gece beni ağlattın.Kabuğunu söküp söküpYaralarımı kanattın. Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? Hem hayalim hem rüyamdaGülmek yasakmış dünyamda.Çekmediğim dert mi kaldıVefasız senin uğrunda? Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.885 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…
Sen belki beni unutupKurtuldun aşk acısından. Bense… Yıllardır bir dakika bileRahat bir nefes alamadım. Yüreğimin Dinmeyen sızısından… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.043 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…
İnsanlık can çekişiyor,Namus dediğiniz komada. Vicdanı, savcı gelecek diyeBekletiyorlar morgda. Şerefi dün defnettiler,Şimdi yatıyor mezarda. Din ise tüccarın eline düşmüş,Satıyor Allahsızlar pazarda. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.924 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Düşeni tutup kaldıran,Ekmeği suyu paylayan,Herkesle gülüp ağlayan,Nerede şimdi o insanlar? Riya, fesat bilmezlerdi,Ölse haram yemezlerdi,Selamsız hiç geçmezlerdi,Nerede şimdi o insanlar? Nur yüzlü güleç dedeler,Sevimli pamuk nineler,Göçtüler hep birer birer,Nerede şimdi o insanlar? Büyük severdi küçüğü,Küçük sayardı büyüğü,Gün aratır dünkü günü,Nerede şimdi o insanlar? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.636 Bu gönderiyi paylaş: Share…