ESKİ MAHALLE

Hani müstakil evlerimiz vardı,
Pencerelerden çiçekler sarkardı.
Akşam vakti otururken kapıda,
Sokağımız hanımeli kokardı.

Kağıt külahlarda çekirdeğimiz,
Tahtadan tablalarda simidimiz.
Taşlı sokağımızda gençliğimiz,
Ve bir bir kayboldu ümitlerimiz.

Niye büyüdük biz, bilmem ki niye?
Hasret kaldık dostluğa ve sevgiye.
Andıkça gözlerim oluyor çeşme,
İmkânı olsa da dönsek geriye.

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • UÇURUM

    Aramızda uçurum var,Dondu, buz kesti umutlar.Biliyorum seviyorsun,Hem de en az benim kadar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.242Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • SANATA MASKE

    Mikrofon alan çıkıyor sahneye,Ne notaya uyuyor ne de usule.Sesi karga gibi, icrası detone,Mini etek maske oldu sanata. Ekrana çıkanın burnu büyüyor,Yolda selam versen almıyor.O kadar bizim eşek de anırıyor,Kibir çıkar düştü canım sanata. Kimi inanç satıyor, kimi bacak,Başka şeyi yok ortaya koyacak.Adam arıyorlar her gün soyacak,Fitne ile fesat karıştı sanata. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…

  • ÇÖZEMEDİĞİMSİN SEN

    Kördüğüm gibi, Çözemediğimsin sen. Özleyip de yanına Gelemediğimsin sen. Hapsettim duygularımı, Yüreğimin zulasına. Azad edip de sevdiğimi Diyemediğimsin sen. Ömrüm dökerken gazel, Bilmem ödeyebilir mi; Bu yorgun yüreğim, Bir daha aşka bedel. Sevgi beden de değildir. Yürekte yaşar sevgiler. Yüreğime koyduysam seni, Hükümsüzdür mesafeler. Ama yinede, En güzeli uzaktan sevmek… Seni uzaktan sevmek de güzel……

  • YANARKEN AĞAÇLAR

    Yanarken ağaçlarçatırdayarak bağırıyorlardı. Doğarken beşiğimiz,doyarken kaşığımız,kapımız, eşiğimiz olangüzelim ağaçlar… Tavşanlar, sincaplar,yılanlar, böcekler,kuşlar, kelebekler,ceylanlar, geyikleralev alev yanıyorlardı. Siyaha dönüşürken yeşillikleralevlere doğru uçuyordu keklikler.Belli ki eşini ya da yavrusunu arıyorlardı.Ateşte yanmayanlar nereden bilsinler? Ateş düştüğü yeri yakıyor…Kimi ağaçlar için kendisi de yanıyor,kimi umarsızca gülüp oynuyor.Yanan sadece canlılar değil ki;bir ülkenin geleceği yanıyor… Bir gün küle döner bu…

  • AÇIK PARANTEZ

    Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.007Bu gönderiyi paylaş: Share on X…