Hani müstakil evlerimiz vardı,
Pencerelerden çiçekler sarkardı.
Akşam vakti otururken kapıda,
Sokağımız hanımeli kokardı.
Kağıt külahlarda çekirdeğimiz,
Tahtadan tablalarda simidimiz.
Taşlı sokağımızda gençliğimiz,
Ve bir bir kayboldu ümitlerimiz.
Niye büyüdük biz, bilmem ki niye?
Hasret kaldık dostluğa ve sevgiye.
Andıkça gözlerim oluyor çeşme,
İmkânı olsa da dönsek geriye.
✍️ Celal Özdemir
Kardeşler Dağı kar, buz tutuyor mu?Kızılırmak yine baharda coşuyor mu?Bülbüller güllerde ötüşüyor mu?Ne çok özledim ben seni Sivas’ım. Atölyenin borusu çalıyor mu?İşçiler işlerine koşuyor mu?Merdinliler dönerek uçuyor mu?Gözümde tütüyorsun sen Sivas’ım. Cıbıllar Parkı orada duruyor mu?Bekçisi çocukları kovalıyor mu?Kale’de türküler çalınıyor mu?Seni unutmadım gülüm Sivas’ım. Deli Saffet, Emine yaşıyor mu?Çocuklar onları kızdırıyor mu?Alibaba’ya kadar taşlıyor…
Dost bildiğim sırtımdan,Yâr dediğim bağrımdan,Yaramı gösterdiğimYaramdan vurdu gardaş. Pay verdiğim aşımdan,Ayrılmazken peşimden,Nişan alıp karşımdan,Döşümden vurdu gardaş. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.926 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
İkimizden de çok şey almış yıllar,senin de saçların ağarmış, yârim.Hani nerede şimdi o eski çınar?Senin de yaprağın sararmış, yârim. Hep aynı duruyor sanırdım seni,el gibi baktın, tanımadın beni.Hiç yokmuş yılların imanı, dini;senin de güllerin dökülmüş, yârim. Son defa görmekti seni muradım,kendimi kaybettim, seni aradım.Celal’dı adım, şimdi Mecnun oldum;senin de bağların çöl olmuş, yârim… ✍️ Celal…
Kaçıp gitsem ben dağların başına,Yine düşüp gelir dertler peşime.Felek hançerini sokmuş döşüme,Kader bundan sonra gülse ne çare? Uçan kuşlar, haber verin o yâre,Eğlenmesin, çabuk düşsün yollara.Ben düştükten sonra kara mezara,Kendi gelmiş, tabip gelmiş ne çare? Celal çalıp söyler kendi kendine,Hasret kaldı vatanına, yurduna.Çare yokmuş ayrılığın derdine,Başını taşlara vursan ne çare? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…
Türküler ağladı, sazlar sustu.Şiirler darıldı, sözler küstü.Bozkırın yiğidi, gönül dostu,Bak arar olduk, neredesin sen? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.950 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir ceylan yavrusu dağda geziyor,Ağlıyor, gözünden yaşlar süzüyor.Boynunu büküşü bana benziyor,Benim gibi yârdan ayrılmış ceylan. Sağ yanından vurmuş avcı belası,Sol yanına düşmüş sevda yarası.Hangi yana dönse yoktur çaresi,Benim gibi candan usanmış ceylan. Geziyor dağlarda garip, kimsesiz,Ağlıyor tedirgince, sessiz sessiz.Nasıl büyür yavru ceylan anasız,Benim gibi darda kalmış bu ceylan. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…