Herkes birinin sırtında,
Adam kalmamış dünyada.
Samimi bir dostu buldum,
O da yatıyor mezarda.
Güvenecek kul mu kaldı?
Tutunacak dal mı kaldı?
Sağım yalan, solum yılan,
Gidilecek yol mu kaldı?
Haksız haklıyı eziyor,
İnsan yaşamdan beziyor.
Kime yaramı göstersem,
Merhemi benden gizliyor.
Güvenecek kul mu kaldı?
Tutunacak dal mı kaldı?
Sağım yalan, solum yılan,
Gidilecek yol mu kaldı?
✍️ Celal Özdemir
Yaramı gösterdiklerimÜstüne kezzaplar döktü.Sevip gönül verdiklerimKalbimi yerinden söktü. Nerede yanlış yaptık kirve?Kimin camına taş attık?Kimin kapısını kırdık?Biz kimin canını yaktık? Ok atmayı öğrettiğimÖnce bana nişan aldı.Kapımda ekmek verdiğimDoymadı, rızkımı çaldı. Nerede yanlış yaptık kirve?Kimin camına taş attık?Kimin kapısını kırdık?Biz kimin canını yaktık? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.465 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Bir sevda treni durdu durakta,Götürdü bıraktı çıkmaz sokakta.Ne tren geri döndü ne o yar geldi,Bekledim yıllarca elim şakakta. Raylar pas tuttu o eski durakta,Bir umut sakladım yorgun yürekte.Belki bir gün döner diye o tren,Ömrüm geçti sessiz bir bekleyişte. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 984 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.950 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…
Kendini yerime koysan,Nasıl sevdim bir anlasan,Pişman olup utanırdınBeni anladığın zaman. Belki oturup ağlardın,Geçen günleri arardın,Sen de tutuşup yanardınBeni anladığın zaman. Ömrümüz bitmiş olacak,Bir meçhulde son bulacak.Umutlar toprak olacakBeni anladığın zaman. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.024 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Bir köşede yorgun bir pikapİğnesi takılmış mazime.Döner durur aynı şarkı,Adın düşer her kelime. Tozlanmış eski plaklar gibiKalbim durur elimde.Ne sussun istiyorum,Ne de çalsın içimde. Yorgun bir pikap gibiyim,Hep aynı yerden kırık.Ne seni unutabiliyorum,Ne bu acıyı durdurup. Sar desem saramıyorum,Dur desem durmuyor kalbim.Aynı şarkıyı çalıyorum,Ben sana takılıyım. Bir bakışın yetiyorduBeni benden almaya.Şimdi bir fotoğrafınYetiyor paramparça olmaya….
Özgürlük,Bir kapıyı çarpmak değil,Ardına bakmadan çıkmak hiç değil. Özgürlük,İçimdeki korkuya rağmenYerimde durabilmek bazen. Bir sigara dumanı gibiDağılmak ister insan,Ama külü avucunda kalır. Özgürlük,Kimseye anlatmak zorunda kalmadanSusabilmektir biraz da. Ne zincir sesidir hep duyulan,Ne de yüksek bir slogan. Özgürlük,Geceyle barışmak,Yalnızlığı inkâr etmedenKendine “buradayım” diyebilmektir. Ben özgürlüğüBir gidişte değil,Kalıp da değişebilmekte öğrendim. Ve en çok da şunu…