BİZ İNSANDIK

Madımak’ta yandık,
Başbağlar’da kurşunlandık.
Siz bizi
kendiniz gibi sandınız ama
aramızda bir fark vardı:

Biz insandık.

Aynı toprağın çocuklarıydık,
aynı göğe kaldırdık başımızı.
Ama birileri
ateşi, kurşunu ve nefreti
bize miras bıraktı.

Yine de bilsin herkes:
Biz kin büyütmedik yüreğimizde,
çünkü kanla yazılan her acının üstünde
bir tek şey kalır sonunda:

İnsan olmak.

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • GECE

    Sen aklıma düşünce,Sabah olmuyor gece.Yüzüm avuçlarımda,Ağlıyorum sessizce. Elimde fotoğraflar,Her birinde anılar.Bu gecede nöbetçiYürekteki yaralar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 399Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • GÖNÜL SEN NE İSTİYORSUN

    Ben kapıdan kovsam seni,Pencereden giriyorsun.Paramparça ettin beni,Gönül sen ne istiyorsun? Ben uslandım, uslanmadın,Ben yaşlandım, sen genç kaldın.Konmadık dal bırakmadın,Sen benden ne istiyorsun? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 638Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • TOMBUL YARİM

    Ne dedim de küstün bana,Bilmem nedir kastın bana.Yetmedi mi cilvelerin?Kül oldum ben yana yana. Tombul yârim,Cumbul yârim,Bal yanağı,Sümbül yârim. Başında eşarp kırmızı,Dudağı ondan kırmızı.Mevlam özenip yaratmış,Sanırsın ki peri kızı. Tombul yârim,Cumbul yârim,Bal yanağı,Sümbül yârim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 867Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…

  • ŞEHİT EVİ

    Tamamlanmamış binası,Ne camı var, ne sıvası.Ağlar anası, babası;Şehit evidir burası. Ağıtları hiç dinmedi,Işıkları hiç sönmedi.Gitti oğul, sağ dönmedi;Şehit evidir burası. Kapıda bekler anası,Sönmüş ocağın çırası.Duvarında solgun resmi;Şehit evidir burası. Bayrağa sarılı tabut,Sessiz ağlar bütün umut.Bu vatana can veren yiğit;Şehit evidir burası. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 874Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…

  • HATIRLIYOR MUSUN?

    Ben giderken ardıma sıra“Gitme!” diye yalvarmıştın.Başını koyup duvara,Çocuk gibi ağlamıştın. Sen de hatırlıyor musun,Maziyi anıyor musun?Her gün kahredip hayataBen gibi ağlıyor musun? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 845Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • BETON

    Önce evler betonlaştı,sonra kalpler. Ardındansokağımızdaki çeşme kurudu,gözlerimizdeki neşe gibi. Çocuk sesleri azaldı,kapı önleri sessizleşti.Bir zamanlar gülüşlerle doluo eski mahalleyavaş yavaş sustu. Pek bir şey kalmadı eskilerden;bir sen,bir ben,birkaç yoldaş,birkaç yaren… Ve şimdibaşımızın üstünde dönendüzeni bozuk bir evren. Beton yükseldikçeinsan biraz daha küçüldü. Ve anladım ki;şehir büyüdükçeinsan yalnızlaşıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 772Bu…