BİZİM BİNAMIZ

Dost dediğin vuruyor hançerini,Dünyanın ben seveyim neyini?Ayıramadım dostum ile haini,Kendimden bile korkar oldum. Dost arar iken buldum düşman,Ettiler doğduğuma bin pişman.Maskeler yere düştüğü zaman,Kendimden bile kaçar oldum. Üzdüler, ağlattılar yine Celal’ı,Tanımıyorlar haram ile helâli.Serseler de altıma ipekten halı,Kendime bile ben küser oldum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.834 Bu gönderiyi paylaş: Share on…

Mutluluğun kenarındanBiraz da bana ver felek.Usandım artık canımdan,Biraz da bana gül felek. Bir gurbette, bir sıladaÖmrüm geçti aralarda.Çok bekledim kapılarda,Biraz da bana gel felek. Bir gün olsun güldürmedin,Ben yaptıkça sen devirdin.Zaten beni hiç sevmedin,Biraz da beni sev felek. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.707 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…

Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…

Garartısı Galhasıcanın gızı,Bu sene de gelmeyecek ellaham.Bıldır ki sene verdiği o sözü,Bu yıl da dutmayacak ellaham. Ötean buldum eski bir mektubunu,Tavatır severdim gardaş ben onu.İpağa benzerdi bembeyaz gönü,Bu yıl da dutmayacak ellaham. Postacı mektup getirdi bayahdan,Gelmeyecekmiş zalım gız essahtan.Bir yol öptümedi pambuh yanahdan,Bu yıl da dutmayacak ellaham. Bek eyceydi muhabbeti sözleri,Zöhre yıldızı gibiydi gözleri.Yıkıla bu…

Bilmem şimdi gecenin kaçında saatler,Bilmem benim gibi kaç kişi yarını bekler.Bilmem neden hep böyle sessiz geceler?Bilmem neden sensiz bu namussuz geceler? Sen yoksun ama sanma ki yalnızım!Yanımda duruyor bak hemen şuracıkta;Sigaram, kadehim ve bir de yürek sızım.Özledim be, ulan yalanım varsa Allah’sızım. Gelecek gibi camdan dışarı bakıyorum,Birkaç ışık yanıyor, uzakta görüyorum.Sonra kendi kendime sorular soruyorum;Neden…

Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……