Ne boynuma sarıl, ne elimi tut,Uzaktan bir görsem o yeter bana.Yıllardır içimde yaşar bir umut,Ölmeden bir görsem o yeter bana. Dünya gözü ile son defa görsem,Bir yabancı gibi yanından geçsem,Gezdiğin yerlere yüzümü sürsem,İstemem başka şey, bu bana yeter. Yıllar geçti, bulamadım izini,Yerini de bilsem o bana yeter.Uğruna yandığım o gül yüzünü,Habersiz de görsem o bana…

Sılamdan ayırdın, gurbete attın,Devirdin soframı, naçar bıraktın.Ben sardıkça sen yaramı kanattın,Niye felek, niye beni ağlattın? Kader mi desem ben, yoksa yazımı?Bulamadım şu derdime çözümü.Kendi derdime çalarken sazımı,Niye felek, niye beni ağlattın? Güldürmedin, hep ağlattın Celal’i,Gün mü gördüm sanki doğdum doğalı?Öyle bir kader ki baştan karalı,Niye felek, niye beni ağlattın?

Ben seni beklerkenHer trenin, her seferindeNice yolcular gelip geçti,Sen yoktun içlerinde. Şimdi sızılar vurduYorgun dizlerime.Duman çöktü, sis çöktüYolunu gözlemekten gözlerime. Zemheri vurgunu gibiyim,Sanki çığ düşmüş bedenime.Ben artık ben değilim,Gücüm kalmadı beklemeye. Derd-i nihân,Onmaz yaram,Sürgün sevdam,Niye böyle geç kaldın? Bana hep“Çok güzel gözlerin var” derdin.Şimdi gözlerimi görsenTutuşur, yanardı yüreğin. Söyle canparem,Niye yıllarca beklettin? Belki de vardır…

Düşeni tutup kaldıran,Ekmeği suyu paylayan,Herkesle gülüp ağlayan,Nerede şimdi o insanlar? Riya, fesat bilmezlerdi,Ölse haram yemezlerdi,Selamsız hiç geçmezlerdi,Nerede şimdi o insanlar? Nur yüzlü güleç dedeler,Sevimli pamuk nineler,Göçtüler hep birer birer,Nerede şimdi o insanlar? Büyük severdi küçüğü,Küçük sayardı büyüğü,Gün aratır dünkü günü,Nerede şimdi o insanlar? ✍️ Celal Özdemir

Yaşlarla dolmuş gözlerin,Söyle neden ağlıyorsun?Gözlerime dalıp dalıpBenden bir şey saklıyorsun. Bir şey demek istiyorsun,Yutkunuyor, diyemiyorsun.Biliyorum sevdiğini,Söyle neden korkuyorsun? Sevmedim deme boşuna,Biliyorum seviyorsun.Gözlerin söylerken bana,Söyle neden susuyorsun? ✍️ Celal Özdemir 🌿

Her gün bu gözler ağladı,Her gün bu yürek kanadı,Her gün bu yara sızladı. Ne acım bitti,Ne ağlamam,Ne sızım bitti. Haksızlık edemem;Bitenler de oldu elbet.Umutlarım bitti,Gençliğim bitti,Yıllarım bitti. Ve şimdiKarşıma sen çıktın. Ne olur canımı acıtma!Ne olur beni ağlatma,Ne olur yüreğimi sızlatma,Ne olur bir yara da sen açma… ✍️ Celal Özdemir

Bize ne Mursi’den, Esad’tan?Sanki bura güllük gülistan.Hiç siftah yapmadan kapatanEsnafın hâli ne olacak? İş arayıp da bulamayan,Çocuğu evde aç ağlayan,Her gün çöpten ekmek toplayanFakirin hâli ne olacak? Bir gün Mısır, bir gün Suriye,Bir idik, böldünüz ikiye.Bu ülke gidince geriyeMilletin hâli ne olacak? Ne Arap’ın yüzü ne Şam’ı,Önce yurdumuzun adamı.Bozdurur san bana kafamı,Celal’ın hâli ne olacak?…

Dün beni sormuşsun dostun birinden,Sana ne benim perişan hâlimden?Vurduğun yetmez gibi en derinden,Söyle, daha ne istiyorsun benden? Dokunma hâlime, uzak dur benden,Mutluyum böyle dert ile kederden.Taş olsa utanır ettiklerinden,Söyle, daha ne istiyorsun benden? Başka dalda açtın, elin gülüsün,Vazgeç artık benden, benim değilsin.Söylemiştim bir gün pişman olursun,Söyle şimdi ne istiyorsun benden? ✍️ Celal Özdemir 🌿

Kaçıp gitsem ben dağların başına,Yine düşüp gelir dertler peşime.Felek hançerini sokmuş döşüme,Kader bundan sonra gülse ne çare? Uçan kuşlar, haber verin o yâre,Eğlenmesin, çabuk düşsün yollara.Ben düştükten sonra kara mezara,Kendi gelmiş, tabip gelmiş ne çare? Celal çalıp söyler kendi kendine,Hasret kaldı vatanına, yurduna.Çare yokmuş ayrılığın derdine,Başını taşlara vursan ne çare? ✍️ Celal Özdemir

Bilmem şimdi gecenin kaçında saatler,Bilmem benim gibi kaç kişi yarını bekler.Bilmem neden hep böyle sessiz geceler?Bilmem neden sensiz bu namussuz geceler? Sen yoksun ama sanma ki yalnızım!Yanımda duruyor bak hemen şuracıkta;Sigaram, kadehim ve bir de yürek sızım.Özledim be, ulan yalanım varsa Allah’sızım. Gelecek gibi camdan dışarı bakıyorum,Birkaç ışık yanıyor, uzakta görüyorum.Sonra kendi kendime sorular soruyorum;Neden…

Yıllardır görmedim seni,Neredesin nağme gözlüm?Bulamadım yolunu, izini,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? Sevdan yaşadı kalbimde,Neredesin nağme gözlüm?Volkanlar yandı içerimde,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? Çizgiler oluştu yüzümde,Neredesin nağme gözlüm?Derman kalmadı dizimde,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? ✍️ Celal Özdemir

Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…

Ne kapımı çaldı ne selam verdi,Ne yanına çağırdı ne kendi geldi.Hep beni ağlatmakmış bütün derdi,Şaşırıp bize de gelse şu mutluluk. Adını duydum, yüzünü görmedim,Her gün ağladım, biraz olsun gülmedim.Gelir diye hep yolunu bekledim,Biraz da bana gülse şu mutluluk. ✍️ Celal Özdemir

Mikrofon alan çıkıyor sahneye,Ne notaya uyuyor ne de usule.Sesi karga gibi, icrası detone,Mini etek maske oldu sanata. Ekrana çıkanın burnu büyüyor,Yolda selam versen almıyor.O kadar bizim eşek de anırıyor,Kibir çıkar düştü canım sanata. Kimi inanç satıyor, kimi bacak,Başka şeyi yok ortaya koyacak.Adam arıyorlar her gün soyacak,Fitne ile fesat karıştı sanata. ✍️ Celal Özdemir