YAKTIN BENİ

Duvarlarına kalp resmi çizdiğim,Ortasına adımızı yazdığım,Yollarında adım adım gezdiğim;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Yazdığım şiire ilham aldığım,Her karesinde kendimi bulduğum,Kalesine çıkıp seyre daldığım;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Soğuk pınarlarında su içtiğim,Güzeller içinden seni seçtiğim,On altısında sevdana düştüğüm;Bir Sivas’ı, bir seni unutmadım. Dedemin yurdu, babamın ocağı,Gönül şehrim, yiğitlerin kucağı…Ağlıyorsam böyle hep acı acı;Bir Sivas’ı, bir seni…

Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespih elinde, hançeri belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fakirler beklerdi onun yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kaba dayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril takımdandı urbası,Yumurta topuklu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu…