Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…

Tanımak istersen birini,bir gün düşüyormuş gibi yap. Dost olan elini tutar,düşman olan cebini yoklar. Çünkü bazılarıinsanı değil, fırsatı sever. ✍️ Celal Özdemir

Öyle yalnız, öyle yalnızım ki ben,Kendim bile kendime yabancıyım.Eller her gün gülüp gülüp oynarken,Ben kötü kaderimden davacıyım. Ben kime yar dediysem yardan attı,Köle etti beni pazarda sattı.Mecnun etti beni çöllerde güttü,Kıymet bilmeyen yardan davacıyım. Celal Özdemir

Halkın kendi kendisiniYönetmesi Cumhuriyet.Yurdumuzun hiç sönmeyenMeşalesi Cumhuriyet. Ay yıldızlı bayrağımız,Türkiye’dir vatanımız.Armağan etmiş Ata’mız,Fazilettir Cumhuriyet. Özgürlüktür, hürriyettir,Kadın erkek hep eşittir.Tek düşmanı cehalettir,Aydınlıktır Cumhuriyet. Biz seçer, biz yönetiriz,Kimseye boyun eğmeyiz.Yurdu bekler askerimiz,Mutluluktur Cumhuriyet. Edirne’den Ardahan’aMinnettardır herkes ona.Kul değildir kimse kula,Hürriyettir Cumhuriyet. Her yirmi dokuz Ekim’deTüm milletimiz el ele.Bayraklar çıkar göklere,Huzur verir Cumhuriyet. Ülkemizin geleceği,Üstümüzdeki feneri.Aydınlatıyor her yeri,Işığımız…

Bir gün olsun gülemeden,Gözyaşımı silemeden,Vuslata erişemeden,Ne çabuk bittiniz yıllar? Ben şimdi ne yapacağım?Hangi dalı tutacağım?Acıların hesabınıŞimdi kimden soracağım? Gençliğimi yaşamadan,Sevdiğimi saramadan,Takvimleri sayamadan,Ne çabuk bittiniz yıllar? Ben şimdi ne yapacağım?Hangi dalı tutacağım?Acıların hesabınıŞimdi kimden soracağım? ✍️ Celal Özdemir

Hani; Giderken bir şarkı söylemiştin ya… “Elbet bir gün buluşacağız,Bu böyle yarım kalmayacak” demiştin. Yıllar gelip geçti de,Saçlarıma aklar düştü deBiz hâlâ buluşamadık sevgilim. Umut işte be sevgilim…Canlılar ölüyor,Çiçekler soluyor,Ağaçlar kuruyor,Ama umutlar hiç ölmüyor. Yıllardır ben seni;Bazen sahillerde,Bazen bir geminin güvertesinde,Bazen de vedalaştığımız yerdeBuluşacağız diye hep bekliyorum sevgilim. Dolunaylı gecelerde yakamozlara,Rüzgârlı gecelerde dalgalara,Bazen de sevdalı…

Sevilmeden sevdiğim içinBen senden özür diliyorum.Gereğinden fazla değer verdiğim içinBen kendimden özür diliyorum. Adını kazımak için canını yaktığımAğaçlardan,Seviyor sevmiyor diye fal tutupDallarını kırdığım,Tek tek yaprağını kopardığımPapatyalardan, akasyalardanÖzür diliyorum. Saatlerce resmine bakan gözlerimden,Senin için sarf ettiğim sözlerimden,Kafiyelerimden, dizelerimden,Uykusuz kaldığım gecelerimden… Kısacası her şeyimden,Senin yüzünden özür diliyorum. ✍️ Celal Özdemir

Tam ortasındayken hazanın,Zamanı mıydı şimdiBu kasırganın, bu tufanın? Tövbe etmişken ben aşka;Bir anda belirdi karşımdaMelek yüzlü, şirin sözlüSen, yeşil gözlü kadın. Belki bana güceneceksin,Belki hiddetleneceksin. Belki de“Deli bu adam” diyeceksin. Eğer seni sevmekle suç işlediysem,Bil ki bu suçun azmettiricisiYeşil gözlerin…Ve sensin. Ah gözleri yeşilim,Ah kanatsız meleğim…Nereden çıktın şimdi karşıma? Taşıyabilir mi bilmemBundan sonra bu yüküYorgun…