Yarın yine bayram.Şimdiden boşaldı şehir.Sevinemiyorum bile,Herkes gidiyor bir bir. Çocukken ne güzeldi;Her şey tatlı idi bayramda.Şeker, sütlaç, baklava gibiydi,Bir başkaydı bayramların tadı.Kimler koydu bayramların içine zehir?Kim öldürdü duygularımızı?Kim bayramlarımızı yok etti?Hangi taş yürekli katil? Terk edilen şehir gibiMezarlıklar da boşalmış.Şehit aileleri var sadece;Onlar da benim gibi ağlamış.Dua ediyorlar yiğitlerine. Bayramlaşmak istesek deHerkes firarda, herkes tatilde.Bayramlar…

Ne tadım kalmış benim ne de tuzum,Her gün kederliyim, hep huzursuzum.Ne gece güler ne gündüz bu yüzüm,Ben rüyalarımda bile mutsuzum. ✍️ Celal Özdemir

Nenesunden torina,Kakun uşak horona.Çağirmadi demayin,Gitmesun he zoruna. Kakun horon edelum,Oyniyalum, gulelum.Bu dunya hepumuzun,Sevilelum, sevelim. Olalum sira sira,Vermiyelum hiç ara.Boyle güzel duğuniNere buluruk daha. Kemençemun telleriOynatur yurekleri.Kakmiş horon ediyiKaradeniz gülleri. Horon edelum horon,Hayde uşaklar gelin.Başka yerde bulunmazBoyle neşeli duğun. Saatumun kosteğiYeleğumden sarkayi.Karadeniz uşağiNeda guzel oynayi. Emiceler, dayilar,Kizlar, kocakarilar.Hayde horon edelum,Ses getursun topuklar. ✍️ Celal Özdemir

Bu nasıl gidiş ki dönmedin,Ateşlerde yandım, gelmedin.Bir selam olsun göndermedin.Söyle sevgilim,Söyle beni hiç mi sevmedin? Başını dizime koyarken,Elinde elimi tutarken,Gözlerime dalıp bakarken,Söyle sevgilim,Söyle beni hiç mi sevmedin? Seni ölesiye severken,Her cefaya göğüs gererken,Dövüp sövseler de susarken,Söyle sevgilim,Söyle beni hiç mi sevmedin? ✍️ Celal Özdemir

Bir yâr sevdim Hezeli,Yanakları gamzeli.Salınır suya gider,Tozanlı’nın güzeli. Çıkmış yayla düzüne,Sürme çekmiş gözüne.Söyleyin babasına,Gelsin artık sözüne. Bu dağlar sıra dağlar,Altında dere çağlar.Kaybettim ben o yâri,Gözlerim durmaz ağlar. ✍️ Celal Özdemir

Ne hâldeyim şimdi bir görsen beni,Sen öldürdün seni candan seveni.Gel de bir mezar kaz, biçtir kefeni,Hesapsız kitapsız sevmişim seni. ✍️ Celal Özdemir

Her şiirimdeSen varsın! Hecesinde sen,Cümlesinde sen,Kafiyesinde sen,Dizesinde sen varsın… Senden başka kimseyeŞiirler yazamıyorum. Sen anlamasan da,Hiç oralı olmasan da,Ağladığımı duymasan da,Gelip hâlimi sormasan da,Nedendir bilmem,Ben sana kızamıyorum… ✍️ Celal Özdemir

Yine hüzünler bastı bu akşam beni.Çocuk gibi oturdum, yine ağlıyorum.Yıllardır görmesem de ahu gözlerini,Ben her dakika seninle yaşıyorum. Kan geliyor yaralı ciğerlerimden,Dertlerimin çaresini bulamıyorum.Sensiz geçen namussuz senelerdenSensizliğin hesabını soramıyorum. Bir gün eğer karşılaşırsak ölmeden,Konuşmayalım ne olur ne sen ne ben.Kalplerimiz fırlasa da o an yerinden,Fayda gelmez artık bize bu sevgiden. ✍️ Celal Özdemir

Sıla nere, gurbet nere?Karıştırdım birbirine.Bir gün keder, bir gün çile,Çekiyorum her gün böyle. Ne evim var ne de yurdum,Bitti yıllar, ziyan oldum.Acıları yudum yudumİçiyorum her gün böyle. Gülmedi talihim, yüzüm,Feleğe geçmedi sözüm.Yaşam sanki kör bir düğüm,Çözüyorum her gün böyle. ✍️ Celal Özdemir

Kalk gidelim hemşo senle sılaya,İçime bir özlem çökmüştür şimdi.Hasret kaldım anaya, babaya,Anam yollarıma çıkmıştır şimdi. Yaylacılar yürümüştür yaylaya,Dağlarda çiçekler açmıştır şimdi.Hasret çöktü hemşom tam şuraya,Çoban sürüleri katmıştır şimdi. Bir türkü söyle bizim oralardan,İçime efkâr, hüzün çöktü şimdi.Al götür hemşom beni buralardan,Ver bir sigara, canım çekti şimdi. ✍️ Celal Özdemir

Acıdır gurbetin ekmeği, suyu,Bizim oralara benzemez huyu.Dost sandığın arkandan kazar kuyu,Ben düştüm, bari sen düşme hemşehrim. Tanımaz seni hısımın, akraban,Öz kardeşin bile oluyor yaban.Sen de gelip olma gurbete kurban,Ben oldum, bari sen olma hemşehrim. Celal’ım gurbetten bıktım, usandım,Düşürdü ateşe, korunda yandım.Her yüzüme güleni dostum sandım,Ben yandım, bari sen yanma hemşehrim. ✍️ Celal Özdemir

Hayat bir ırmak misali,Akmaz geriye geriye.Ellerin olan sevgiliBakmaz geriye geriye. Dağlar yerinde dağdır,Gelmez beriye beriye.Gençlik dediğin bir çağdır,Dönmez beriye beriye. Sevda yürekte yatarmış,Çıkmaz dışarı dışarı.Yarası içeriden kanarmış,Akmaz dışarı dışarı. ✍️ Celal Özdemir

Hayat bıçakmış, ben ise bir kurban,Parça parça bölüp dağıttı beni.Ayırdı yuvadan, yârdan, sıladan,Diyar diyar sürdü, ağlattı beni. Mor menekşe dağım çöllere döndü,Aktı gözyaşlarım göllere döndü.Canım sandıklarım ellere döndü,Gurbet elde naçar bıraktı beni. Onun da devrilsin deryada salı,Şamar oğlanı etti hep Celal’ı.Ellere verirken köşk ile yalı,Yazıda ayazda bıraktı beni. ✍️ Celal Özdemir

Hayat denen acı yüküDüşe kalka taşıyorum.Bu can bende değil sanki,Bedavadan yaşıyorum. Hayat bana hiç gülmedi,Ne ben sevdim ne o sevdi.Bir gün güler belki derken,Yol bitti, ömür tükendi. Hayat kibrit, ben bir çıra,Alev alev yaktı beni.Küllerimi ummanlaraSürükledi, yuttu beni. ✍️ Celal Özdemir

Uzaktayım diye unuttu sanma,Bil ki yüreğimde yaşıyorsun sen.Unuttu derlerse sakın inanma,İşte tam şuramda duruyorsun sen. El sözüne uyup bana gücenme,Ben nasıl sevdim bilemezler gülüm.Yazdım yüreğimin en derinine,İsteseler de silemezler gülüm. Bitmez bu sevdam, bunu bilesin,Alnıma yazılmış kaderimsin sen.Gurbet değil, isterse ecel gelsin,Son söyleyeceğim kelimemsin sen. ✍️ Celal Özdemir