Esin ey rüzgârlar, esin,
Götürün beni buradan.
Kimse yerimi bilmesin,
Çok çektim ben bu sevdadan.
Bu sevda beni bitirdi,
Düşürdü yere yatırdı.
Görenler aklını yitirdi,
Beni buradan götürün.
Esin ey rüzgârlar, esin,
Bırakın bir dağ ardına.
Bedenimi kurtlar yesin,
O yâr ersin muradına.
Bu sevda beni bitirdi,
Düşürdü yere yatırdı.
Görenler aklını yitirdi,
Beni buradan götürün.
✍️ Celal Özdemir
Üç yüz altmış beş gün değil hasretim,Üç yüz altmış beş hafta değil çektiklerim.Üç yüz altmış beş ay olmuş seni görmeyeli.Üç yüz altmış yıl daha bana ömür verselerdi;Bir kez görmek için seni, beklemeye değerdi… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.082 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Şiir bilmezdim, sen şair ettin.Küfür bilmezdim, sen rezil ettin.Hayatı bana sen zehir ettin,Kısacası sen çok ayıp ettin… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.997 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Nefesim tükenip ölene kadar,Bu can bu bedenden gidene kadar,Sarsa da beni kapkara bir mezar,Seni mahşerde bile seveceğim. Dilimi parça parça koparsalar,Asıp darağacında sallasalar,“Son sözün nedir?” diyerek sorsalar,Ben senin adını söyleyeceğim. Seni duyup yüzünü görmesem de,Nerede olduğunu bilmesem de,Duyunca beni geri dönmesen de,Ben seni her gün hep bekleyeceğim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.928…
Maaş kiranın yarısı,Faturalar da cabası.Açlıktan müzik çalıyor,Mide Ankara havası. Her gün akıl veriyorlar,“Koyun eti ye” diyorlar.Millet tavuk alamıyor,Sanki bunu bilmiyorlar. Porsiyon küçültelim mi?Ekmeği de keselim mi?Sizler kuzu eti yerken,Biz açlıktan ölelim mi? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 433 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Suretin hayalimde, Sevdan yüreğimde, Kalemim elimde, Yine yazıyorum. Sonra bir sigara yakıp; Biraz sana, Biraz bana, Biraz da kadere, Kızıyor, kızıyor, kızıyorum… Yine yazıyorum bu gece,Yine dertlerimle baş başa.Bir kalem, bir kâğıt, bir de ben,Gecenin en sessiz saatinde. Yine yazıyorum…İçimde birikenleri,Söyleyemediklerimi,Kimseye anlatamadıklarımı. Her harf biraz hüzün,Her satır biraz yara.Okuyan belki anlamaz,Ama ben hafiflerim yazdıkça. Çünkü…
Ayrılırken unutalım demiştik,Sen unuttun da ben unutamadım.Ağlamayacağız diye söz vermiştik,Sen sözünü tuttun, ben tutamadım. Yüreğimizdeki kara sevdayıSen söküp attın da ben atamadım.Ayrılıktan kalan gizli yarayıSen kuruttun da ben kurutamadım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 793 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…