Çıktım bir dağın başına,Başımı koydum taşına.Anlattım cümle derdimiDağın kurduna kuşuna. Kurt ağladı, kuş ağladı,Dağ bile dayanamadı.Sitemimi, feryadımıDost sandığım puşt duymadı. Dünya zalimler dünyası,Sofrası çakal sofrası.Kullara cefa edeninAhrette gelir sırası. Kurt ağladı, kuş ağladı,Dağ bile dayanamadı.Sitemimi, feryadımıDost sandığım puşt duymadı. ✍️ Celal Özdemir
Ben kapıdan kovsam seni,Pencereden giriyorsun.Paramparça ettin beni,Gönül sen ne istiyorsun? Ben uslandım, uslanmadın,Ben yaşlandım, sen genç kaldın.Konmadık dal bırakmadın,Sen benden ne istiyorsun? ✍️ Celal Özdemir
Yolun üstünde bir çalı,Dökülmüş yaprağı dalı.Arar isen sen Celal’ı,O çalı benim sevdiğim… ✍️ Celal Özdemir
Kesme bulut kesme Ay’ın önünü,O yar gelirse bulamaz yönünü.Yeter ki göreyim son kez yüzünü,İstersen yağmur ol darılmam sana. ✍️ Celal Özdemir
Senin olmadığın her yanGurbet olur gülüm bana.Yanımda olmadığın her anEziyet ve zulüm bana… ✍️ Celal Özdemir
Belki bugün gelirsin diye, Yine yolların bekçisiyim. Umutlarım söyledi bana, Ben onların yalancısıyım. Umutların yalancısıyım ben,Her sabah yeniden inanırım.Bilirim akşam yine kırılacak,Yine de kalbimi kandırırım. Bir gün gelir diye beklerim,Gelmez ama yine de susarım.Yalan olduğunu bile bileUmutlara sarılırım. ✍️ Celal Özdemir
Bilmem ki hangi derdimi söylesem,Dağ diye kumlara yaslanmışım ben.Döküldü çiçeğim meyve vermeden,Dal diye dikene tutunmuşum ben. Sırrımı verecek bir dost ararken,Dost diye düşmana anlatmışım ben.Herkes sevdiğiyle gülüp oynarken,Yar diye ateşe sarılmışım ben. ✍️ Celal Özdemir
Yok kimseden şikâyetim,Ben kendi kendime ettim.Dost sandığıma güvendim,Ah benim iyi niyetim… Söylediler dinlemedim,Vah benim iyi niyetim… ✍️ Celal Özdemir
Ne kapıyı çalanlar var,Ne telefon açanlar var.Bir mesaja mahkûm olmuş,Böyle değildi bayramlar. Ne gelen var, ne de giden,Kopmuş insanlar örfünden.Böyle miydi ki eskiden?Böyle değildi bayramlar. ✍️ Celal Özdemir
Saklambaç oynarkenkaybettik çocukluğumuzu. Kiminin bir ağaç kovuğunda,kiminin bir duvar arkasında,kiminin de bir nehir kıyısındakaybolup gitti çocukluğu. “Şeytan aldı götürdü,satamadan getirdi.”diyerek arasak da; bir daha bulamadıkne kaybolan çocukluğumuzune de o günlerdeki mutluluğumuzu. ✍️ Celal Özdemir
Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir
Sen beni terk etmiştin ama;sevdan beni hiç terk etmedi! Okyanuslara attım, çıkıp geldi.Zindanlara kapattım, yıkıp geldi.Zincirler taktım, kırıp kırıp geldi. Ahmet Arif’in kaderi misali;sevdan benihiç mi hiç terk etmedi! ✍️ Celal Özdemir
Sensizlikle arkadaş,kimsesizlikle kardeşim bu gece. Dudağımda bir sigara,yüreğimde bir yara;çaresizlikle yoldaşım bu gece. Resmini yaptımdört duvarın her birine. Türküleri yaktım,şiirler yazdımyarım asırlık hasretine. Ah, bir gelip de görsen şu hâlimi;efkârdayım, dertlerdeyim bu gece. ✍️ Celal Özdemir
Gidince buradan o yar,üstüme yıkıldı dağlar.Bir enkazın altındayım;ne arayan, ne soran var. Ne yurdum var, ne diyarım,kimsesiz bir sevdakârım.Yok ki kimseye zararım;ben tutuşur, ben yanarım. Gece çöker, dert çoğalır,İçimde yaralar kanar.Bir umut doğar sanırım,Sabah olur… yine yanar. ✍️ Celal Özdemir