Yolun üstünde bir çalı,Dökülmüş yaprağı dalı.Arar isen sen Celal’ı,O çalı benim sevdiğim… ✍️ Celal Özdemir

Kesme bulut kesme Ay’ın önünü,O yar gelirse bulamaz yönünü.Yeter ki göreyim son kez yüzünü,İstersen yağmur ol darılmam sana. ✍️ Celal Özdemir

Senin olmadığın her yanGurbet olur gülüm bana.Yanımda olmadığın her anEziyet ve zulüm bana… ✍️ Celal Özdemir

Belki bugün gelirsin diye, Yine yolların bekçisiyim. Umutlarım söyledi bana, Ben onların yalancısıyım. Umutların yalancısıyım ben,Her sabah yeniden inanırım.Bilirim akşam yine kırılacak,Yine de kalbimi kandırırım. Bir gün gelir diye beklerim,Gelmez ama yine de susarım.Yalan olduğunu bile bileUmutlara sarılırım. ✍️ Celal Özdemir

Bilmem ki hangi derdimi söylesem,Dağ diye kumlara yaslanmışım ben.Döküldü çiçeğim meyve vermeden,Dal diye dikene tutunmuşum ben. Sırrımı verecek bir dost ararken,Dost diye düşmana anlatmışım ben.Herkes sevdiğiyle gülüp oynarken,Yar diye ateşe sarılmışım ben. ✍️ Celal Özdemir

Yok kimseden şikâyetim,Ben kendi kendime ettim.Dost sandığıma güvendim,Ah benim iyi niyetim… Söylediler dinlemedim,Vah benim iyi niyetim… ✍️ Celal Özdemir

Masamızda birinci sigaramız,Yanında demir muhtar çakmağımız.Hele kıtlama şekerli çayımız;Ulan, ne güzeldi o yıllarımız… ✍️ Celal Özdemir

Ne kapıyı çalanlar var,Ne telefon açanlar var.Bir mesaja mahkûm olmuş,Böyle değildi bayramlar. Ne gelen var, ne de giden,Kopmuş insanlar örfünden.Böyle miydi ki eskiden?Böyle değildi bayramlar. ✍️ Celal Özdemir

Saklambaç oynarkenkaybettik çocukluğumuzu. Kiminin bir ağaç kovuğunda,kiminin bir duvar arkasında,kiminin de bir nehir kıyısındakaybolup gitti çocukluğu. “Şeytan aldı götürdü,satamadan getirdi.”diyerek arasak da; bir daha bulamadıkne kaybolan çocukluğumuzune de o günlerdeki mutluluğumuzu. ✍️ Celal Özdemir

Aldanma sen suskunluğuma,Sanma ki açtığın yaralar kanamıyor.Sanma ki kırdığın yürek sızlamıyor. Cümle dertlere alıştırdın da;Bu yüzden sesim çıkmıyor… ✍️ Celal Özdemir

Sen beni terk etmiştin ama;sevdan beni hiç terk etmedi! Okyanuslara attım, çıkıp geldi.Zindanlara kapattım, yıkıp geldi.Zincirler taktım, kırıp kırıp geldi. Ahmet Arif’in kaderi misali;sevdan benihiç mi hiç terk etmedi! ✍️ Celal Özdemir

Sensizlikle arkadaş,kimsesizlikle kardeşim bu gece. Dudağımda bir sigara,yüreğimde bir yara;çaresizlikle yoldaşım bu gece. Resmini yaptımdört duvarın her birine. Türküleri yaktım,şiirler yazdımyarım asırlık hasretine. Ah, bir gelip de görsen şu hâlimi;efkârdayım, dertlerdeyim bu gece. ✍️ Celal Özdemir

Gidince buradan o yar,üstüme yıkıldı dağlar.Bir enkazın altındayım;ne arayan, ne soran var. Ne yurdum var, ne diyarım,kimsesiz bir sevdakârım.Yok ki kimseye zararım;ben tutuşur, ben yanarım. Gece çöker, dert çoğalır,İçimde yaralar kanar.Bir umut doğar sanırım,Sabah olur… yine yanar. ✍️ Celal Özdemir

Bu gece de uykusuzum,tedirginim, huzursuzum.Cebimde birkaç sigara,meteliksizim, yolsuzum. Yine kudurmuş dalgalar,çığlık çığlığa martılar.Benim gibi bir berduşugayrı kim arar, kim sorar? Ben her gece uykusuzum,ben her gece huzursuzum.Böyle yazılmış kaderim;takıyorsam namussuzum. ✍️ Celal Özdemir