• YOKTUR BUNUN ÖTESİ

    Aynı taslardan içmişiz,Aynı kaplardan yemişiz,Kızlar alıp kız vermişiz,Yoktur bunun ötesi. Sevinçlerde, hüzünlerde,Ağıtlarda, türkülerde,Nakışız aynı kilimde,Yoktur bunun ötesi. Ay yıldız yerlere inmez,Vatan bütündür, bölünmez.Kardeşiz hep Türk, Kürt, Çerkez,Yoktur bunun ötesi. Hem barışta hem savaşta,Beraberdik dün Kıbrıs’ta.Bir milletiz biz sonuçta,Yoktur bunun ötesi. Bu çağda böyle kafalarBizi bölmek istiyorlar.Puslu hava sever kurtlar,Yoktur bunun ötesi. Bazısı kızar Celal’a,Dokundu diye…

  • YİTİRDİM

    Ilgıt ılgıt esen yeller,Ben o yârimi yitirdim.Geçiyor aylar, seneler,Ömrümü boşa bitirdim. Hiç gülmedi kader bana,Ben umudumu yitirdim.Ömür bitti, geldim sona,Hayat yolumu bitirdim. Celal’ım, görün hâlimi,Kendi kendimi yitirdim.Felek kırdı bam telimi,Yârdan umudu bitirdim. ✍️ Celal Özdemir

  • YİĞİDO ŞİİRİ

    İçini sevda yakmış, dışını ayaz,Baş eğmez haksızlığa, delidir biraz.Dudağında bir türkü, elinde de saz,Onun adına bizde Yiğido derler. Ermez aklı ne yalana ne dolana,İnsan gibi bakar Hakk’ın kullarına.Öfkelenir fazla basarsan teline,Onun adına bizde Yiğido derler. Aç kalsa da etmez kullara eyvallah,Yiğitliği soyundandır, evvel Allah.Akşamdan dediği değişmez bir sabah,Onun adına bizde Yiğido derler. Komşusu aç iken…

  • DEMEK HÂLÂ SEVİYORMUŞ

    Yıllar sonra beni sormuş,Sorarken gözleri dolmuş.Ben unuttu sanıyordum,Demek hâlâ seviyormuş… Onun da bir oğlu varmış,Adı benim adımdanmış.Ben unuttu sanıyordum,Demek o da unutmamış… Duyunca beni ağlattı,Küllerime odun attı.Yaram kabuklandı derken,Eski yaramı kanattı… Görmek istese gözlerim,Buna dayanmaz yüreğim.Bunca yıl nasıl sevdiysem,Yine uzaktan severim… ✍️ Celal Özdemir

  • YIKILDIK BİZ

    Ne talihimiz güldü ne şansımız,Ağlayarak ayrıldık biz ikimiz.Yoktu tutunacak hiçbir dalımız,Devrilip iki yana yıkıldık biz. Dolu vurdu yeşil yaprağımıza,Hazan gelmeden döküldük ikimiz.Nazar mı değdi yoksa aşkımıza,Bir bütündük, ortadan bölündük biz. Hayat hem seni hem beni ağlattı,Diyar diyar savrulduk biz ikimiz.Daha ölmeden cehenneme attı,Kor ateşlerle yanıp kavrulduk biz. ✍️ Celal Özdemir

  • HALİM’İN HANI

      Yolumun üstünde Halim’in hanı,Sivas’ta bıraktım nazlı cananı.Yardan ayrılanın tutmaz bir yanı,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Çürüttün beni de çürüyesin sen. Sivas yollarında kaldı gözlerim,Kızılırmak gibi çağlar sözlerim.Gurbet elde tükendi dizlerim,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Erittin beni de eriyesin sen. Kara tren düdük çalar gecede,Dumanı yükselir gurbet ilçede.Bir yar bıraktım ben Sivas içinde,Yıkıl gurbet yıkıl, yıkılasın sen,Tükettin…

  • BAKIŞIN YETER

    Varsın sabahlar olmasın,Bana bakışın yeter yar.İsterse güneş doğmasın,Bana ateşin yeter yar. Varsın çiçekler kokmasın,Bana nefesin yeter yar.İsterse şimşek çakmasın,Bana gözlerin yeter yar. Varsın bülbüller ötmesin,Bana şakışın yeter yar.İsterse güller bitmesin,Bana gül tenin yeter yar. ✍️ Celal Özdemir

  • YEL VURDU

    Yel vurdu dalıma, yaprağıma,Sel vurdu bahçeme, toprağıma.Ateş düştü yüreğime, bağrıma,Acılar içinde kaldım Allah’ım. Dost dediklerim vurdu sırtımdan,Canım dediğim ayırdı canımdan.Korkar oldum artık yarınımdan,Yılanlar içinde kaldım Allah’ım. Çıkarı olmayan selam vermiyor,Darda kalmadan kimse gelmiyor.İşi bitince Celal’ı gözü görmüyor,Zalimler içinde kaldım Allah’ım. ✍️ Celal Özdemir

  • YEĞEN

    İnsan suretinde yılanlara,Yüze gülüp sırttan vuranlara,Adamlıktan yoksun zamanlaraDüşürdüler işte bizi, yeğen! Menfaat için dost görünenlere,Her gün başka renge bürünenlere,Hak bilmeyip kul incitenlereKanıp da güvenme sakın, yeğen! Doğru sözden kaçan eğri dillere,Karanlıkta pusuda bekleyenlere,İnsanı insana kırdıran ellereAldanma, aklını kullan yeğen! ✍️ Celal Özdemir

  • YE KÜRKÜM YE

    Var ise cebinde paran,Herkesle iyidir aran.Yeter ki bir düşmeye gör,Kalmaz hısımın, akraban. Var ise atın, araban,El bile olur akraban.Gün gelip düştüğün zaman,Canın bile olur yaban. Dünyanın düzeni böyle,Ye benim kürküm, sen de ye.Elbet bir gün bineceksinDört dümenli bir gemiye. ✍️ Celal Özdemir

  • SENSİZ GÜNLER

    Mecnunum sayende, gördüğün gibi,Perişan hâlimden utanıyorum.Ayaktayım diye sanma ki diri;Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum. Gözlerim yollarda kaldı bir süre,Her gelen gölgede seni arıyorum.Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:Sensiz geçen günleri sayamıyorum. Yıkıldı içimde kurduğum dünya,Bir daha eskisi gibi olmuyorum.Adını ansalar yanıyor bağrım,Ben artık sensiz de yaşayamıyorum. ✍️ Celal Özdemir

  • YASEMİN

    Dün seni rüyamda gördüm, ağladım;uyandım dizimi dövdüm, ağladım.Sensiz geçen ömre sövdüm, ağladım;biz böyle mi olacaktık, Yasemin? Sevmedim kimseyi, kıskanma diye;tutmadım dalından, kırılma diye.Öpüp koklamadım, utanma diye;bahçemizi eller derdi, Yasemin… Yırtık bir resmin bile yok elimde,gizli yarasın sen bu yüreğimde.Şimdi kimin yârisin, nerelerde?Ben seni çok, çok özledim, Yasemin… ✍️ Celal Özdemir

  • YASEMEN

    Beni böyle bırakıp gittiğinde,çaresizce hep ağladım, Yasemin.Sevdan solmasın diye yüreğimdegözyaşlarımla suladım, Yasemin. Çiçekler içinde tek seni sevdim,gayrısını sevemedim, Yasemin.Ayrılık ne zormuş, böyle bilmezdim;çekmeden sezemedim, Yasemin. Gün olur izini bulurum diyeMecnun oldum, geziyorum, Yasemin.Son bir kez yüzünü görürüm diyesürünüyor, ölmüyorum, Yasemin. ✍️ Celal Özdemir