Kırma umudunu,Yılma ey çocuk.Bölemezler!Bölemeyecekler yurdunu.Sen yeter ki omuz ver,Bozarız biz bu oyunu.Kırma umudunu…! Az daha sabret,Sabret çocuk!Diren yorulmadan. Yoldalar, işte geliyorlar:İpsiz Recep, Topal Osman,Hasan Tahsin, Yahya Kaptan.Dayan, az daha dayan…! Geliyorlar işte;Nene Hatun, Kara Fatma,Şahin Bey, Onbaşı Halide,Rahmiye, Makbule,Bitlis Defterdarı’nın Karısı,Sütçü İmam, Yörük AliVe Köprülü Hamdi. Geliyorlar;Görsün emperyalistler şimdi…! ✍️ Celal Özdemir

Ne emmimiz dayımız var,Ne villamız yatımız var.Sanmayın ki biz fakiriz,Bizim de Allah’ımız var. Muhammed’i nebi bildik,Ömer’den adalet aldık.Ali ile güller derdik,Hakka giden yolumuz var. Yesevî’den nefes aldık,Asyalardan göçüp geldik.Biz dört kitabı hak bildik,Bilmeyene borcumuz var. Yaratılanları sevdik,İncinsek de incitmedik.Yanlış yollardan gitmedik,Yaradan’a sözümüz var. ✍️ Celal Özdemir

Üç yüz altmış beş gün değil hasretim,Üç yüz altmış beş hafta değil çektiklerim.Üç yüz altmış beş ay olmuş seni görmeyeli.Üç yüz altmış yıl daha bana ömür verselerdi;Bir kez görmek için seni, beklemeye değerdi… ✍️ Celal Özdemir

Çok uzaklardan geliyorum,Ruhum yorgun, kendim yorgun.Yaralı bir yüreğim var;Kadere kızgın, dostlara kırgın. Ben uzaklardan geliyorum,Geçen yıllarıma dargın,Umutlarıma dargın.Bitkin, yorgun, argın…Uzaklardan geliyorum. Bir yer arıyorum;Sessiz, sakin, kimse olmayacak.Bir ben olmak istiyorum,Bağıra bağıra ağlayacak. Sonra ayağa kalkacak,Hayata yeniden başlayacak.Bir daha ağlamayacak… Bir yer arıyorum…Var mı öyle bir yer?Söyle, sana soruyorum… ✍️ Celal Özdemir

Adını yazmak içinkaç ağacın canını yaktım. Kaç papatyanın canına kıyıpyaprağını kopardım. Sana vermek içinkaç mor salkımın dalını kırdım. Meğer sen bunlarınhiçbirine değmezmişsin! Şimdi aklıma geldi de,hepsinden utandım. ✍️ Celal Özdemir

Tanımazdan geldin diyeSana bakan göz utandı.“Seviyorum” dedi diyeSöylediğim söz utandı. Yalanmış verdiğin sözler,Ziyan oldu bahar, yazlar.Yüreğimde yaram sızlar,Saramayan bez utandı. Sana şiirler yazdığımKalemle kâğıt utandı.Peşin sıra çağırdığımTürküyle ağıt utandı. Yalanmış verdiğin sözler,Ziyan oldu bahar, yazlar.Yüreğimde yaram sızlar,Saramayan bez utandı. ✍️ Celal Özdemir

Geçmişle geleceğin arasında,Sıkışıp kalmışım tam ortasında.Bir yâr acısı, bir yaşam kavgası,Orası da zor ustam, burası da. Aklımda mazi var, sırtımda hayat,Biri acımasız, diğeri inat.Bilemez oldum ne yapacağımı,Biliyorsan ustam, sen bana anlat. ✍️ Celal Özdemir

Ömür dikenli bir yolmuş,Geze geze ben usandım.Yaşamak kördüğüm olmuş,Çöze çöze ben usandım. Hayat kâğıt, ben bir kalem,Yaza yaza ben usandım.Beni bulmuş bunca elem,Dize dize ben usandım. Gülmek benim neyime?Ağlamaktan ben usandım.Yaşlar doldu gözlerime,Çağlamaktan ben usandım. ✍️ Celal Özdemir

Ayrılırken unutalım demiştik,Sen unuttun da ben unutamadım.Ağlamayacağız diye söz vermiştik,Sen sözünü tuttun, ben tutamadım. Yüreğimizdeki kara sevdayıSen söküp attın da ben atamadım.Ayrılıktan kalan gizli yarayıSen kuruttun da ben kurutamadım. ✍️ Celal Özdemir

Yâr yüreğinden sevgini,Dudaklarımdan ismini,Hayalimdeki cisminiSöküp de atamıyorum… Yazdığım o şiirleri,Mektubunla resimleri,Ağlatsa da her gün beni,Kıyıp da yırtamıyorum. Seninle geçen günleri,Ettiğin o yeminleri.Gittiğin o günden beriSilip unutamıyorum. Yazdığım o şiirleri,Mektubunla resimleri,Ağlatsa da her gün beni,Kıyıp da yırtamıyorum. ✍️ Celal Özdemir

Şu daldaki kuş bile olamadık.Onlar yuva yapmış, biz yapamadık.Dinlemedik bir kez olsun birbirimizi;Ellere inandık, güvenip onlara kandık.Biraz çocuktuk, biraz da cahildik.Boşu boşuna küstük, darıldık.Sonunu düşünmeden ayrıldık. Keşke hiç ayrılmasaydık,Keşke böyle olmasaydık.El sözüne inanmasaydık,Belki de olmazdı bu ayrılık.Kırdık, kırıldık, yıkıldık.Keşke biz ayrılmasaydık. Bilmem şimdi ne yapıyorsun?Belki de evlendin, çok mutlusun.Bana demiştin ya “unutursun”;Hiç unutmadım, yemin olsun.Belki…

Çık yollara gel diyorsun,Mümkünüm yok ki geleyim.Benden ümit istiyorsun,Bende var mı ki vereyim? Tükendi tüm umutlarım,Gazel oldu yapraklarım.Bakma öyle güldüğüme,Ben hep içimden ağlarım. ✍️ Celal Özdemir

Çok salladım ben eleği,Dolduramadım küleği.Felek sırtıma giydirdiAteşten beter gömleği. Yeşil bağım çöle döndü,Gözyaşlarım sele döndü.Böylesi de yaşamak mı?Umutlarım küle döndü. Ne evim var ne de yuvam,Boşa geçti bunca zaman.Kimseye etmem şikâyet,Felekledir benim davam. ✍️ Celal Özdemir

Bu kaçıncı mevsim?Kaçıncı biten sene?Bu trende de yoksun,Gelmeyeceksin yine.Bir sigara yakıpYığıldımÖylece duvarın dibine. Bir sonraki seferYine gelmeyeceksin.Yaş akacak gözümden,Sen görmeyeceksin.Ölsem de buradaSen bunuÖmrünce hiç bilmeyeceksin. Bunca yıl boşunaNeden beni beklettin?Belki de sen benimleGününü gün ettin.Bu sana son sözüm:Ayıp ettin,İnan ki sen çok ayıp ettin. ✍️ Celal Özdemir