Ne talihimiz güldü ne şansımız,Ağlayarak ayrıldık biz ikimiz.Yoktu tutunacak hiçbir dalımız,Devrilip iki yana yıkıldık biz. Dolu vurdu yeşil yaprağımıza,Hazan gelmeden döküldük ikimiz.Nazar mı değdi yoksa aşkımıza,Bir bütündük, ortadan bölündük biz. Hayat hem seni hem beni ağlattı,Diyar diyar savrulduk biz ikimiz.Daha ölmeden cehenneme attı,Kor ateşlerle yanıp kavrulduk biz. ✍️ Celal Özdemir

Varsın sabahlar olmasın,Bana bakışın yeter yar.İsterse güneş doğmasın,Bana ateşin yeter yar. Varsın çiçekler kokmasın,Bana nefesin yeter yar.İsterse şimşek çakmasın,Bana gözlerin yeter yar. Varsın bülbüller ötmesin,Bana şakışın yeter yar.İsterse güller bitmesin,Bana gül tenin yeter yar. ✍️ Celal Özdemir

Yel vurdu dalıma, yaprağıma,Sel vurdu bahçeme, toprağıma.Ateş düştü yüreğime, bağrıma,Acılar içinde kaldım Allah’ım. Dost dediklerim vurdu sırtımdan,Canım dediğim ayırdı canımdan.Korkar oldum artık yarınımdan,Yılanlar içinde kaldım Allah’ım. Çıkarı olmayan selam vermiyor,Darda kalmadan kimse gelmiyor.İşi bitince Celal’ı gözü görmüyor,Zalimler içinde kaldım Allah’ım. ✍️ Celal Özdemir

İnsan suretinde yılanlara,Yüze gülüp sırttan vuranlara,Adamlıktan yoksun zamanlaraDüşürdüler işte bizi, yeğen! Menfaat için dost görünenlere,Her gün başka renge bürünenlere,Hak bilmeyip kul incitenlereKanıp da güvenme sakın, yeğen! Doğru sözden kaçan eğri dillere,Karanlıkta pusuda bekleyenlere,İnsanı insana kırdıran ellereAldanma, aklını kullan yeğen! ✍️ Celal Özdemir

Var ise cebinde paran,Herkesle iyidir aran.Yeter ki bir düşmeye gör,Kalmaz hısımın, akraban. Var ise atın, araban,El bile olur akraban.Gün gelip düştüğün zaman,Canın bile olur yaban. Dünyanın düzeni böyle,Ye benim kürküm, sen de ye.Elbet bir gün bineceksinDört dümenli bir gemiye. ✍️ Celal Özdemir

Sen başkalarına gelin,Ben başkalarına damat.Yaşayamayız sanmıştık,Bak yine de geçti hayat… ✍️ Celal Özdemir

Mecnunum sayende, gördüğün gibi,Perişan hâlimden utanıyorum.Ayaktayım diye sanma ki diri;Gittiğin gün öldüm, yaşamıyorum. Gözlerim yollarda kaldı bir süre,Her gelen gölgede seni arıyorum.Sorarsan hâlimi, söyleyeyim dürüstçe:Sensiz geçen günleri sayamıyorum. Yıkıldı içimde kurduğum dünya,Bir daha eskisi gibi olmuyorum.Adını ansalar yanıyor bağrım,Ben artık sensiz de yaşayamıyorum. ✍️ Celal Özdemir

Dün seni rüyamda gördüm, ağladım;uyandım dizimi dövdüm, ağladım.Sensiz geçen ömre sövdüm, ağladım;biz böyle mi olacaktık, Yasemin? Sevmedim kimseyi, kıskanma diye;tutmadım dalından, kırılma diye.Öpüp koklamadım, utanma diye;bahçemizi eller derdi, Yasemin… Yırtık bir resmin bile yok elimde,gizli yarasın sen bu yüreğimde.Şimdi kimin yârisin, nerelerde?Ben seni çok, çok özledim, Yasemin… ✍️ Celal Özdemir

Beni böyle bırakıp gittiğinde,çaresizce hep ağladım, Yasemin.Sevdan solmasın diye yüreğimdegözyaşlarımla suladım, Yasemin. Çiçekler içinde tek seni sevdim,gayrısını sevemedim, Yasemin.Ayrılık ne zormuş, böyle bilmezdim;çekmeden sezemedim, Yasemin. Gün olur izini bulurum diyeMecnun oldum, geziyorum, Yasemin.Son bir kez yüzünü görürüm diyesürünüyor, ölmüyorum, Yasemin. ✍️ Celal Özdemir

Çok uzaklarda bir kadın,Umutları darmadağın.O da yemiş benim gibiSillesini bu hayatın… Çok uzaklarda yaralı bir kadın,Ben kadere dargın, o bana dargın.Atsam kendimi uçsuz bir denize,Söner mi bilmem içimdeki yangın? ✍️ Celal Özdemir

Eşeğe fazla değer verme, Kendini yarış atı sanır. Semer yerine eyer vurma, Teper sonra canın acır. Yanılıp sır verme münkire, Yarın düşmanlarına yayar. Dokunma her bağın gülüne, Diken batar elin yanar. Cahillerle eyleme sohbet, Bir gün söyleyen dilin yanar. Verme hak etmeyene kıymet, Satar seni için yanar.   Celal Özdemir

Kıvılcımdım alev aldım. Yana, yana kora döndüm. Ne küllendim ne de söndüm, Senin haberin olmadı. Acı çile geçti ömrüm, Olmadı hiç mutlu günüm. Süründüm hep sürüm, sürüm, Senin haberin olmadı. Hem hayalim hem düşümde, Sevdan dolaştı peşimde. Nereye baksam karşımda, Senin haberin olmadı. Celal Özdemir

Akşam olur yine başlar acılar, Tazelenir yüreğimde sızılar. Öyle ıssız, öyle yalnız kaldım ki; Bir ben varım birde suskun duvarlar… Ne acı böyle severek ayrılmak, Acıların içinde yalnız kalmak. Ben yalnızlardayım sen meçhullerde, Dokunuyor bana böyle yaşamak… Celal Özdemir